امروز كه تمام خوش باوري‌هاي طرفداران اصلاحات – خط اماميان سابق‌، دانشجويان اشغال كننده سفارت آمريكا‌، مجاهدين انقلاب اسلامي‌، سكان به دستان انقلاب فرهنگي و قلع و قمع كنندگانِ داشجويان در سال 1359‌، بخشي از تكنوكرات‌هاي مذهبي‌‌ و طرفدارانِ اين اصلاحات حكومتي‌ در خارج ازكشور -  به نااميدي تبديل گشته، اكثريت اين اصلاح طلبان‌، سازمان‌ها‌، گروه‌ها‌ و روشنفكران لائيك‌، به همراه مردم به ستوه آمده‌ي ايران‌، به تحريم اين دوره‌ از انتخابات مجلس اسلامي برخاسته‌اند.

آرش‌، هم چنان كه چرايي شركت يا عدم شركت مردم در انتخابات مختلف رژيم اسلامي را پي گرفته است‌، اين بار نيز بر آن شد كه انتخابات هفتيمن دوره‌ي مجلس اسلامي را نيز از طريق طرح سئوال براي پاره‌اي از صاحب‌نظران سياسي پي‌گيري كند. آن چه در زير مي‌خوانيد پاسخ شهلا فرید، رضا اکرمی، شهاب برهان، مهرداد مشایخی، حسین باقرزاده، کیومرث درکشیده، فریبرز سنجری، مریم سطوت، یدی، رضا چرندابی، ناصر رحیم خانی، جابر کلیبی، توکل، ضیا صدرالاشرافی، م. مصطفوی، مرتضی ملک محمدی، رضا کعبی، اردشیر مهرداد، سوسن بهار و بهرام رحمانی به اين سئوال آرش است‌: آيا تحريم انتخابات آتي مجلس هفتم رژيم اسلامي‌، مي‌تواند بحران مشروعيت رژيم را تعميق ببخشد‌، و جنبش آزادي‌خواهي مردم ايران را به جلو ببرد‌، يا‌‌ اقدامات ديگري لازم است‌؟

نه قیدش را می خواهند نه صفت اش را

شهلا فرید

در طول حيات جمهوری اسلامی، انتخابات مجلس هفتم از مواردی است که بحث‌ها و کشاکش‌های بسياری حول آن به راه افتاده است. از سويی در حکومت‌، جناح تماميت خواه بيشترين تلاش خود را می‌کند تا آن ارگانی را که تسلط کافی بر آن ندارد، از آن خود کند‌. اصلاح طلبان حکومتی نيز که بقای خود را در حفظ اين ارگان به دست خود می‌بينند،  در وقت اضافی در پی جبران گل خورده هستند. ولی از سوی ديگر مردم نيز تکليف خود را معلوم کرده‌اند. وقتی که بعد از 10-12 روز تحصن مجلس نشينان مردم هنوز آنها را به حال خود گذاشته‌اند، نشان از گفته‌ها و نا گفته‌های بسياری دارد. اگر زمانی مردم دلشان خوش بود که شايد اينان که از خود حکومتيان هستند و به شکست رژيم ايدئولوژيک پی برده‌اند، دست به کاری بزنند که نفس راحت‌تر برآيد، ديگر معلوم شد که اميدی به هيچ کدامشان نيست. سرخود گرفته‌اند که اگر نفس راحت‌تر بر نمي آيد، چه زمان دل بستن است.