اتلي وزير خارجه انگليس نظرش را در مورد ملي كردن صنايع نفت ايران چنين بيان كرد :

«‌دارائي متعلق به انگلستان بوسيله پيرمرد بيجامه پوش آشوبگري دزديده شده است ; بهر طريقي كه ممكن است بايد آنرا پس گرفت.‌«

يكي از دلايلي كه دكتر مصدق پشتيباني مردم عادي را از دست داد, ويراني اقتصاد كشور بود در آمد نفت قطع شده بود, شركت نفت سابق  به دستور دولت انگليس از پرداخت حدود 49 ميليون ليره بدهي سابقش به دولت ايران خودداري مي كرد. دولت آمريكا و بانك جهاني از پرداخت وام به دولت ايران ابا داشتند. علاوه براين مشكلات , پرداخت حقوق و مزاياي بالغ بر 37 هزار تن از كارگران و كارمندان شركت ملي نفت كه در گذشته بوسيله شركت نفت پرداخت مي شد , بر اين مشكلات و تنگدستي مالي دولت افزوده بود. هر چند دكتر مصدق دستور چاپ مقداري اسكناس را داد كه شايد تا حدي جلوي مشكلات مالي را بگيرد, ولي متاسفانه همين عمل باعث ايجاد تورم در كشور شده و در نتيجه قيمت اقلام مصرفي مردم به مقدار زيادي بالا رفت . بودجه دولت بعوض اينكه به طور ساليانه به تصويب مجلس شوراي ملي برسد, به صورت ماهيانه به تصويب مي رسيد و حقوق كارمندان دولت با تاخير پرداخت مي گرديد. كابينه دكتر مصدق به فكر افتاد كه از مردم ايران درخواست  قرضه ملي كند و اعلام نمود كه كمكهاي آنان را دو سال بعد با بهره 6 در صد باز پرداخت كند. زنان به درخواست دكتر مصدق روي خوش نشان داده و آنچه طلا و جواهر داشتند در اختيار دولت قرار دادند. همين امر باعث تورم بيشتر و بالا رفتن قيمت ارزاق گرديد مردم واقعا عاصي شده  و از ابراز نارضايتي خود از حكومت ابائي نداشتند . به عنوان مثال در خانواده ما پدرم كه كارمند رده بالاي شركت نفت ايران بود دائماً از وضع اقتصاد كشور گله مند بود, در مقابل مادرم و خاله هايم شديداً از دولت دكتر مصدق حمايت مي كردند و هر نوع سختي را با جان و دل خريدار بودند تا شايد دكتر مصدق به هدفهايش برسد .

دليل ديگري كه در روز 28 مرداد اغلب مردان از پشتيباني دكتر مصدق خودداري نمودند , بواسطه تبليقات حزب توده و هواداران آن حزب بود كه دنبال يك حكومت جمهوري به اصطلاح دموكراتيك خلقي بودند. در آن زمان اكثر مردم ايران برداشت خوبي از رژيم جمهوري و بخصوص خلقي آن كه كشور هاي تحت سلطه روسيه شوروي بدان رژيم مبتلا بودند, نداشتند و ترسشان اين بود كه اگر ايران بسوي جمهوري شدن قدم بردارد آن ها را بدامان كمونيسيم خواهد انداخت .

ريچارد كاتم كه در آن زمان براي سازمان سيا كار مي كرد , مي گويد : ترس و نگراني مردم ايران از برقراري يك جمهوري تحت كنترل روسيه شوروي آنها را وادار كرد دست از طرفداري مصدق بردارند و به صورت بي طرف باقي بمانند . براي رسيدن به اين هدف كرميت روزولت Kermit  Roosevelt مامور سازمان سيا و مسئول اجراي كودتا با همكاري همتاي انگليسي خود از سازمان M I 6 بنام مانتي  وود هوس Monty Woodhouse  و با كمك خود فروشان ايراني ,نظير برادران رشيديان و ديگران, با پرداخت مقادير قابل توجهي دلار آمريكائي موفق شدند تعداد قابل ملاحظه اي از مردم فرصت طلب خياباني را بخدمت در آورده و آنها را وادار كنند كه بنام هواداران حزب توده در خيابانها آشوب بپا كرده و با پرتاب سنگ به طرف مساجد و كتك زدن آخوند ها مردم را به وحشت اندازند.  بطوريكه اغلب مردم عادي به اين تصور بودند كه اگر مصدق پيروز شود, در دنباله اين پيروزي توده اي هاي دست نشانده شوروي حكومت ايران را در دست خواهند گرفت. به اين علت هواداران سابق دكتر مصدق و نهضت ملي ايران اغلب يا در منازل خود باقي مانده و يا بصورت ناظر بيطرف در خيابانها به تماشا ايستادند.

با وجود آنكه اغلب زنان خانه دار آنزمان از طرفداران پر و پا قرص دكتر مصدق بودند , ولي در پنجاه سال قبل زنان چون امروز آنچنان درگير فعاليت سياسي نبودند و اغلب از منازل خود خارج نشده و در تجمعاتي كه در گوشه و كنار شهر برقرار مي گرديد كمتر زني شركت مي كرد . بنابراين دكتر مصدق از برخورداري پشتيباني عده كثيري از زنان هوادار خود بي بهره ماند.

يكي ديگر از دلايل عمده شكست دكتر مصدق , گماردن سرتيپ دفتري خائن در راس فرمانداري نظامي و رياست شهرباني ايران بود . سرتيپ دفتري بمحض تصدي اين دو شغل فوراً دست بكار شده و با صدور دستوري فرمان داد تا ماموران شهرباني و پرسنل فرمانداي نظامي نه تنها ممانعتي از فعاليت آشوبگران مزدور بعمل نياورند بلكه خود آنها نيز در فعاليت هاي ضد دولت مصدق شركت كرده و در نتيجه فرياد "زنده باد مصدق" و يا "مرگ يا مصدق" مردم به"مرگ بر مصدق , زنده باد شاه" تبديل شد .                                                                                  

                                                                                               مرداد 1382