سید علی خامنه ای درخطبه ی روزجمعه 29 خرداد (19 ژوئن) اش ‏شمشیررا ازروبست واعلام داشت که هرگونه اعتراض علیه جوجه ی دست ‏پرورده اش احمدی نژاد را به خاک وخون خواهد کشانید. تا آن زمان ‏موسوی وکروبی وبخشی ازطرفداران شان نسبت به نیت خامنه ای توهم ‏داشتند. بدبختی ما مردم ایران این است که دیکتاتوری چند هزارساله ‏مجال انتخاب برایمان نگذاشته ومرتبا مجبورشده ایم دم  روباه را بچسبیم ‏وخود روباه را ول کنیم. تحول اوضاع وسرکوب های هولناک بعدی این ‏روباه مکاررا به همه شناسانید وچون ازجلد بدرآمد دیدیم که گرگی خون ‏آشام بود با چنگال تیزودندان های نیش زهرآگین.‏
‏ خامنه ای نظامی را رهبری می کند که بنیادش برنامردمی است وازاین ‏لحاظ دشمن مردم است. این نظام که برجباریت دینی استواراست، نظامی ‏است نابهنگام ودرنتیجه سد راه دموکراسی، تجدد،  آزادی وعدالت ‏اجتماعی. همین جباریت دینی بود که چاره ای برای ملت باقی نگذاشت ‏جزاینکه بین چهارتن ازکاندیداهای دست چین رژیم یکی را انتخاب کند. ‏خامنه ای خود درنمازجمعه اعلام کرد که هرچهارکاندیدا "خادم صدیق ‏وقابل اعتماد" اند.  این شیوه ی انتخاباتی که کاندیدا هایش ازغربال ‏شورای نگهبان وولی فقیه بگذرد دردرازمدت داوری درد ملت نیست. ‏واقعیت این است که هرچهارکاندیدا از بیضه های اسلام سربیرون زدند : ‏آقای موسوی ازسال 60 تا 68 که خمنیی زنده بود وخامنه ای رئیس ‏جمهور سمت نخست وزیری داشت و ترورهای داخل وخارج، کشتار1367 ‏وهمه سرکوب ها درزمان نخست وزیری او انجام شد. محسن رضایی ‏فرمانده ی سپاه پاسداران بود ومجری بسیاری از جنایات جمهوری اسلامی. ‏آقای کروبی هم رئیس مجلس اسلامی بود. همه ی این ها، با وجود ‏اختلافاتشان می خواستند بنیاد اسلام خمینی را تقویت کنند. ملت به ‏همین هم راضی بود چرا که جباریت نه برایش آگاهی گذاشته بود ونه ‏چاره دیگری داشت. مثلی است مشهورکه دانا بین چغندروپیازاولی را ‏انتخاب می کند. ولی رژیم حتی نورم های خودش هم زیرپا گذاشت ‏ودربرابررای مردم ایستاد. خنده داراست که هرسه کاندیدای بازنده به ‏خامنه ای پناه بردند درحالی که اوخودش کان فتنه است. ‏
اجازه بدهید ببینیم این کان فتنه، این روباه مکارودشمن خون آلوده دهان ‏مردم چگونه موجودی است وچگونه ازطلبگی به آبت اللهی رسید. سیدعلی ‏خامنه ای درسال 1318 در یک خانواده آخوندی متولد شد. ‏پدروپدربزرگش از آخوندهای گردن کلفت بودند. این کودک به محض آنکه ‏سرازتخم درآورد هفت رنگ شد ودرمکتب خانوادگی یاد گرفت چگونه ‏کلک سوارکند. ازچهارسالگی اورا به یک مکتب خانه ی قدیمی فرستادند ‏تا بزرگ شود و سنت های عهد دقیانوس را زنده کند. برزگتر که شد به ‏این نتیجه رسید که باید خودش را به نحوی به دنیای مدرن بچسباند تا ‏بتواند درعصر ماشین سنت های دوره شترسواری را جا بیندازد. از این ‏لحاظ بود که دریک دبستان اسم نوشت ـ جایی که صددرصد سنتی ‏واسلامی بود. درمشهد هم که به قول دانشمند روشنگرعهد مشروطه میرزا ‏جبیب اصفهانی سنگ برسرسگ بزنی آخوند وملا واین قبیل جاها زیاد پیدا ‏می شوند. اسم این دبستان "مدرسه اسلامی دارالتعلیم دیانتی" بود. سید ‏علی به سختی دپیلم دبیرستان گرفت وبعدازآن هم نه تمایلی به دانشگاه ‏رفتن نشان داد ونه هوش وتوان دانشگاه رفتن داشت. او برنامه ی دیگری ‏داشت. به قول سعدی: "دولت به عقل ودانش نیست؛ ابلهی درخرابه گنج ‏آموخت." ازآن ببعد کارسید علی شد شکافتن قبرستان های کهنه درحجره ‏های تنگ وتاریک حوزه های علمیه ی مشهد وقم. ‏
خامنه ای درنوجوانی با یک تروریست  بی مرام وبی رحم اسلامی بنام سید ‏مجتبی نواب صفوی آشنا شد وشدیداً تحت تأثیرافکارپوسیده وواپس ‏گرایانه ی این جنایتکارحرفه ای قرارگرفت. موضوع برمی گردد به سال  ‏‏1331شمسی  که نواب صفوی به مشهد می رود و درمدرسه سلیمان خان ‏ندای بازگشت به صدر اسلام راسرمی دهد. درآن زمان خامنه ای به عنوان ‏یک طلبه ی ساده درمباحثه ی نواب صفوی حاضر وشیفته اش می شود. ‏خودش دراین مورد چنین گفته است: "همان وقت جرقه های انقلاب ‏اسلامی به وسیله نواب صفوی درمن بوجود آمد وهیچ شکی ندارم که اولین ‏آتش را مرحوم نواب دردل ما روشن کرد." مثلی است مشهورکه هرچه ‏ازماربزاید کش می آید. کمترکسی است که نداند نواب صفوی یک ‏تروریست دوآتشه ومتعصب است که جمعیت فدائیان اسلام را بنیاد ‏گذاشت وروشنگرومورخ نامدارایرانی احمد کسروی را ترورکرد. خامنه ای ‏ابتدا راه ورسم ترور فکری، روانی وفیزیکی را ازنواب یاد گرفت وبعد ‏درمکتب استادش خمینی کارکشته شد. اودرطول سال های 1337 تا ‏‏1343 که درحوزه علمیه قم اصول کافی ووافی وحلیه المتقین وبحارالانوار ‏را ورق می زد، درارتباط با خمینی قرارگرفت، دردرس های او شرکت می ‏کرد وهمواره خودرا شاگرد فقهی وسیاسی این فقیه دلباخته عهد عتیق می خواند. ‏
این کان فتنه دربلوای پانزده خرداد دست داشت و درزمان شاه شش بار به ‏زندان افتاد ولی خوب بلد بود هم به نعل بزند وهم به میخ وهم "انقلابی" ‏بماند وهم ازجان خودش مواظبت کند. به همین لحاظ بود که نه برای ‏مدت طولانی زندانی کشید ونه شکنجه های آنچنانی ساواک را نوش جان ‏کرد. آخرش هم بجای زندان اورابه ایرانشهرتبعید کردند تا بخورد وبخوابد ‏وبرای آینده برنامه بریزد. آنان که درزمان شاه زندگی کرده وفعالیت داشته ‏اند نیک می دانند که شاهنشاه آریامهربا مذهب کاری نداشت وبا مذهبی ‏های ازقماش خامنه ای مدارا می کرد. ‏
با به قدرت رسیدن خمینی، خامنه ای عضوشورای انقلاب شد وبعد ‏هزارویک ترفند جورکرد تا روزی روی نوک قدرت نزول اجلاس بفرماید. ‏مدتی معاون وزارت دفاع بود، بعد شد سرپرست سپاه پاسداران، بعد امام ‏جمعه ی تهران، بعد نماینده امام درشورایعالی دفاع. تروررجائی برای خامنه ‏ای رحمت الهی بود. نظامی چه خوب گفته است:‏
چه خوش گفت این سخن فردوس طوسی
که مرگ خر‎ ‎بود سگ را عروسی
خامنه ای رفت به سوی ریاست جمهوری و از سال 1360 تا 1368 روی ‏این کرسی میخکوب شد. آقای موسوی هم دراین مدت نخست وزیر بود. با ‏زنده بودن خمینی رئیس جمهور از قدرت چندانی برخوردارنبود. خامنه ای ‏اگرچه درجریان یک اقدام تروریستی دستش ازکار افتاده بود و شهید زنده ‏نامیده می شد، از پایگاه سیاسی محکمی برخوردار نبود. در این دوران چه ‏فجایعی که بر مردم ایران نمی گذرد: جنگ را کش می دهند ـ جنگی که ‏یک میلیون کشته بجا می گذارد، هزاران نفر جوان بی گناه را درسال 60 ‏کنار دیوار میگذارند و به رگبارمی بندند، کشتارهمگانی سال 67 را راه می ‏اندازند و اقلیت های ملی ومذهبی را سرکوب می کنند.... خامنه ای یکی ‏ازطراحان این جنایت هاست. اوبه عنوان ریاست شورایعالی انقلاب فرهنگی ‏مسئول مستقیم بسته شدن دانشگاه ها واسلامی کردن موسسات آموزشی بود.‏
سال 1368 می آید و خمینی پس از یک بیماری طولانی بالاخره می میرد. ‏مردم فکرمی کنند با مرگ او می توانند نفس راحت تری بکشند ولی غافل ‏اینکه رژیم آخوندی جای پای خودش را محکم کرده و ادامه حیات خودش ‏را در بالابردن خامنه ای که هنوز رئیس جمهور است می بیند. در ین ‏مرحله علی اکبرهاشمی رفسنجانی که ریاست مجلس شورای اسلامی را ‏دارد وارد میدان عمل می شود. او براستی در زد و بندهای سیاسی دست ‏کهنه کاران سنتی مانند معاویه و دولتمردان مدرن مانند چرچیل را از ‏پشت بسته است. هاشمی امیدوار بود ضمن علم کردن یک فرد ضعیف و ‏دست دوم مثل خامنه ای بتواند قدرت سیاسی را دردست خود متمرکز ‏سازد. با پشتیبانی قاطع هاشمی بود که مجلس خبرگان درتاریخ 14 خرداد ‏‏1368 خامنه ای را رهبراعلام می کند. جالب این است که اصل 109 ‏قانون اساسی رژیم مرجعیت را یکی ازشرایط رهبری می شمارد و خامنه ‏ای به عنوان یک نیمه آیتالله از مرجعیت فرسنگها دور است. ولی چه ‏باک! آخوندها در طول 1300 سال بلد شده اند چطور برای هرچیزی کلاه ‏شرعی جورکنند. خامنه ای ابتدا حجه الاسلام بود بعد او را کردند آیتالله ‏وبعد "مقام معظم رهبری"، سپس "رهبرمعظم انقلاب" آنگاه "ولی ‏امرمسلمین جهان" و بالاخره "مقام عظمای ولایت".‏
دربرهه ای ازحیات جمهوری اسلام خامنه ای و رفسنجانی دل دادند و قلوه ‏گرفتند. رفسنجانی خامنه ای را به مقام رهبری رسانید و خود با پشتیبانی ‏او رئیس جمهورشد. او در اوایل دوران ریاست جمهوری خود توانست قانون ‏اساسی رژیم را عوض و پست نخست وزیری را حذف کند تا قدرت سیاسی ‏به تمامی دردست خودش متمرکز باشد. پایان یافتن جنگ ایران وعراق ‏فرصت طلایی برای خامنه ای بوجود آورد تا با بکارگماشتن بسیاری از ‏جنایتکاران جنگی که پست های خودراازدست داده بودند موقعیت خود را ‏تقویت کند. او فاسد ترین وبی رحم ترین تروریست های حزب اللهی ‏رادرپست های بالای سپاه وارتش ودرمقام های حساس اقتصادی ومالی ‏قرارداد. اوبه این بسنده نکرد ونسل  جدیدی ازآخوندها را دوروبرخود جمع ‏کرد وتا توانست به مصباح یزدی که طرفدارحکومت مطلقه ی اسلامی است ‏میدان داد. خامنه ای با این ترفند ها خودرا ازنفردوم جمهوری اسلامی به ‏نفراول بالا کشاند وطولی نکشید که یاردیرین خود هاشمی را نیززیرضرب برد. ‏
دردوره ی دوم ریاست جمهوری رفسنجانی (از1993 تا 1997) شکاف ‏نظام بیش از پیش آشکارشد. مجلس اسلامی به ریاست ناطق نوری و به ‏تحریک خامنه ای برنامه ی رفسنجانی را تصویب نکرد. رفسنجانی که ‏ازنظرسیاسی عقیم مانده بود، وزیرگمنام اطلاعات را به عنوان مهره ی ‏آینده ی خود علم کرد. درسال 1997، سیدمحمد خاتمی به کمک ‏رفسنجانی با دادن شعارهای اصلاحی و مردم فریب آرای اکثریت مردم ‏ایران را نصیب خود ساخت و رئیس جمهورشد. درسال 2000 میلادی ‏مطبوعات زیرضرب قرارگرفت. سردمداران رژیم بنا به دستورخامنه ای ده ‏ها نشریه (حتی مطبوعات طرفدارنظام) را بستند. مجلس تلاش کرد لایحه ‏ی مربوط به آزادی نسبی مطبوعات را تصویب کند، لیکن خامنه ای وارد ‏گود شد وجلو این کارراگرفت. خاتمی به تدریج تبدیل شد به یک مقام ‏تشریفاتی. اوبارها وبارها ازنیازخود به اطاعت ازمقام معظم رهبری سخن گفت. ‏
رفسنجانی بیکار ننشست وپس ازپایان یافتن دوره ی ریاست جمهوری ‏خاتمی درسال 2005، سعی کرد رئیس جمهورشود، لیکن خامنه ای قبلا ‏روی یک پاسدارگمنام وجلاد تیرخلاص زن بنام محمود احمدی نژاد ‏سرمایه گذاری کرده بود. دسیسه ازانتخابات انجمن شهرتهران شروع شد ‏که خامنه ای وملتزمین رکابش اکثریت رانصیب حزب الله کردند که ‏درنتیجه ی آن احمدی نژاد شهردارتهران شد. درانتخابات ریاست جمهوری ‏سال 2005 احمدی نژاد به کمک خامنه ای وبا تقلب آشکاردردوردوم ‏انتخابات برنده شد. رفسنجانی قافیه را باخت ولی ساکت ننشست. ‏
با گذشت زمان احمدی نژاد بلاهت سیاسی، جنگ افروزی وماهیت واپس ‏گرایانه ی خودرا نشان داد وایران را ازنظرداخلی وخارجی به ورشکستگی ‏کشاند. مردم با سلول سلول بدنشان نیازبه تغییررا حس کردند، لیکن ‏افسوس که این تغییر فقط درچهارچوب قانون اساسی قرون وسطایی رژیم ‏وحفظ یک نظام نا بهنگام می توانست صورت پذیرد. رفسنجانی این بار ‏موسوی را علم کرد وقاطبه ی مردم درموسوی (صرفنظرازگذشته ی تیره ‏وتارش) چهره یک ناجی را دیدند. موسوی به احتمال قریب به یقین برنده ‏شد ولی اورا بازنده اعلام کردند. نتیجه را همه شاهدیم: جنیش همه جانبه ‏ی مردم ازیک طرف وسرکوب خونباررژیم برهبری خامنه ای وبا کمک ‏تروریست های وارداتی ازطرف دیگر. سال هاست که خامنه ای واحمدی ‏نژاد شکم این تروریست های جوراجوربین المللی رابا پول این ملت ‏فقیرپرکرده وهم اکنون آنان را به جان مردم انداخته اند. ‏
درایران کمترکسی است که نداند این خامنه ای است که تلاش برای تولید ‏سلاح هسته ای، سرکوب وشکنجه وتروررا رهبری کرده است. پس ‏ازترور"فروهر"ها خامنه ای این ترورها را چنین توجبه کرد: "آنها دشمن ما ‏بودند ولی دشمنان بی ضرر، بنابراین ما نفعی نداشتیم آنها راترورکنیم." ‏معنی این حرف این است که ما دشمنان فعال خودرا ترورهم خواهیم. ‏بعدها دیدم که قتل های زنجیره ای وترورهای داخل وخارجی کشور هم به ‏دستورمستقیم   خامنه ای انجام گرفت وبعبارت دیگر سعید امامی ودیگران ‏فقط ابزاراجرای ترورها بوده اند واززیرعمامه ی خامنه ای بیرون آمده ‏بودند. دادگاه میکونوس آلمان در21 فروردین 1376 خامنه ای را مسئول ‏تروردکترشرف کندی ورفقایش دانست وعبدالقاسم مصباحی مامورعالیرتبه ‏ی وزارت اطلاعات بعد از فرار به آلمان اعلام کرد که بمب گذاری آمیا ‏درآرژانتین به دستورخامنه ای صورت پذیرفته است. سازمان گزارشگران ‏بدون مرز سیدعلی خامنه ای را دشمن آزادی مطبوعات خوانده است. این ‏ها همه مشتی از خروارهستند. خامنه ای ازمریدان پروپا قرص سید قطب ‏‏(از رهبران اخوان المسلمین مصر) است و کتاب های "آینده درقلمرو ‏اسلام" و"ادعا نامه علیه تمدن غرب" اورا ازعربی به فارسی ترجمه کرده ‏است. سید قطب برآن بود که جوامع امروز جهان همه دردوران جاهلیت ‏بسرمی برند چرا که با قوانین انسانی اداره می شوند. باید قوانین الهی را ‏جای گزین قوانین انسانی نمود وقوانین صدراسلام رابا خشونت وتروربرروی ‏زمین مستفرساخت حتی اگر به قیمت نابودی کل تمدن بشری تمام شود. ‏تقسیم مصنوعی ومن درآوردی جهان به شرق مظلوم وغرب ظالم خیانت ‏بزرگی بود که درایران جلال آل احمد ازسید قطب آموخت وآنرا مدون ‏ساخت. علی شریعتی این مفهوم درقشروسیعی ازجوانان جا انداخت وامروز ‏خامنه ای درزیرپوشش آن وحشیانه سرکوب می کند. این بی مایگان نمی ‏خواهند بدانند که تمدن بشری کلیتی است با سطوح متفاوتی از تنوع ‏وگوناگونی. ‏
کوتاه سخن اینکه خامنه ای کان فتنه است ومکان فتنه آخوندها، ولایت ‏فقیه، قانون اسلامی رژیم وکل نظام جمهوری اسلامی. خامنه ای براستی  ‏میراث دارخمینی است. امروزمردم ایران به بهانه ی طرفداری از موسوی ‏بصورت خود انگیخته علیه این نظام به پا خاسته اند. معضل این است که ‏رژیم تمامی اهرم های قدرت اعم ازارتش، سپاه، بسیج، پول نفت ورسانه ‏های همگانی را دردست دارد درحالی که مردم جزاراده ی راسخ به ‏تغییروهمبستگی جانانه شان هیچ ندارند. لیکن تاریخ ثابت کرده است که ‏هرزمان ملتی یک پارچه ومتحد جنبشی را براه اندازد وبا هوشیاری ‏وفداکاری آنراپی بگیرد هیچ چیزنمی تواند سدراه آن شود. تظاهرات ‏گسترده ی وصلح آمیز خیابانی را با بی شرمی تمام با پاشنه های آهنین ‏سرکوب کرده اند. رژیم ابعاد دستگیری، کشتاروشکنجه را به مرزی تحمل ‏ناپذیر کشانده بدان امید که سکوت قبرستان را درجامعه ی ایران ‏برقرارسازد. خطری که امروزهمه ی مارا تهدید می کند  این است که ‏ابرهای طوفان زا را با خونریزی بیشترپراکنده سازد. ‏
بنظراینجانب جمهوری اسلامی یک شبه ازبین نمی رود ومرگ آن با گذار ‏مراحل مختلف زوال فرا خواهد رسید. باید ازهرنوع تغییر مثبتی که درایران ‏اندکی فضا را برای روشنگری، آگاهی وآگاهی بخشی بازکند جانبداری کرد. ‏همان گونه که شاهدیم رفسنجانی وشماری ازآخوندها، بخاطرترس ازتعمیق ‏جنیش مردمی راه سازش باخامنه ای  را درپیش گرفته اند. باید ازجنبش ‏مدنی وحقوق مردم دفاع کرد بدون این که با توهم شان شریک شد. وظیفه ‏ی یک انسان روشنگر، روشنگری وتوهم زدایی است که به کارریشه ای ‏ودرازمدت نیازدارد. هیچ عاملی ـ نه ارتش ونه سپاه ـ نمی تواند جلو ‏جنیش توفنده ی مردم را بگیرد بشرطی که مردم آگاه باشند و روشن. پس ‏بیایید هدف درازمدت جدایی دین ازدولت وآگاهی فلسفی توده های مردم ‏را ازیاد نبریم. ‏
‏*‏