|
در بهار سال ۱۳۸۷، کتابِ «چریک های فدایی خلق - از نخستین کنش ها تا بهمن ١٣٥٧ ،جلد اول» و «حزب توده از شكلگيری تا فروپاشی» در نمایشگاه کتابِ تهران، توسط «مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی» وابسته به وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران، به بازار نشر عرضه شد. این دو کتاب از جمله ۵۰ عنوان محصولاتِ فرهنگی این مؤسسه اطلاعاتی در سالیان اخیر است.
در طول تاریخ، تمامی نظامهای دیکتاتوری، با توسل به جعل و دوروغ، اسنادِ تاریخی را به دلخواه خود بازسازی و دستکاری میکنند تا تاریخ دلخواه خود را تدوین کنند.
کاربدستانِ حکومتِ الله نیز برای تدوین تاریخِ دروغینِ خود، در نمایشگاه کتاب تهران از خورجینِ فرهنگیاشان، محصول جدیدی بیرون کشیده و به تقابلِ فکری با مخالفان برخاستهاند. و صد البته که هدف این تهاجم، نسلِ جوان و تشنهی دانستن در داخل کشور است.
کارپایهی این محصولِ به ظاهر فرهنگی، اوراق بازجویی و مکاتبات و پروندههای بازمانده از ساواک شاه است. در این کتاب، تمامی اعترافاتِ زیربازجویی از فداییان، حقیقتِ مطلق انگاشته شده است؛ در حالی که اگر کسی تنها یک برگ بازجویی پس داده باشد متوجه است که عمومِ زندانیان به ویژه چریکها، هرگز در موردِ رفقای خود حقیقت را نمینوشتند. و چه بسا، هر مقدار دروغِ در بازجویی از جانبِ چریکها بیشتر بوده است، میتوان از آن درجهی پایبندی به آرمان را نتیجه گرفت. استناد به اعترافاتِ زیرِ شکنجه و بازجویی، افزون بر آن که عملی غیرِ اخلاقی میباشد، در هیچ نظامِ فکری - جز حکومتهایی از نوعِ حکومت اسلامی- ملاکِ حقیقت نبوده است. نویسندهی مخفی کتاب، به ظاهر خود از آن دسته زندانیانِ بریدهای است که قبل از دستگیری به کسوتِ سربازانِ گمنام درآمد است! (مهدی پرتوی؟ عبدالله شهبازی؟ یا ؟؟). نویسنده خوانندگان را در کتاب به منابعی ارجاع میدهد که تنها سربازانی گمنام همچون نویسنده مجهول، بدان دسترسی کامل دارند. در بسیاری از نقاطِ جهان معمولآ 30 سال پس از سپری شدنِ عمرِ اسنادِ محرمانه، آن اسناد به معرضِ قضاوت و بازبینی علاقمندان قرار میگیرد. اما در امنیتخانهای با عنوانِ جمهوری اسلامی که حتی نامِ نویسندهی یک کارِ به ظاهر تحقیقی نیز مخفی است، سخن از حقِ دانستنِ عمومی، بیشتر به شوخی شباهت دارد.
کتاب و پدیدآورندگانِ بریدهی چپِ آن در پی اثباتِ چندین اتهام به فداییان خلق بر آمدهاند که اهم آن چنین است:
- فداییانی که علیه دیکتاتوری سلاح برداشتند فاقدِ عقلانیت بودهاند،
- اکثریتِ فداییان پس از دستگیری با پلیسِ امنیتی همکاری کردهاند،
- زندهماندهگانِ فدایی در خارج از زندان به رهبری حمید اشرف به گانگستریسم روی آوردهاند،
- جنبشِ فداییانِ خلق وابسته به بیگانه بودهاست،
- رهبرانِ نامی فدایی (بیژن جزنی، مسعود احمدزاده، حمید اشرف) همه مخدوش بودهاند،
- نفوذ پلیس امنیتی در تشکیلات فداییان است.
مجله آرش به سهمِ بضاعتِ اندکِ خود، با مراجعه و نظرخواهی از تنی چند از کارشناسان، و همچنین کسانی که از بطنِ جنبشِ فدایی برآمده و درگیرِ آن جنبش بودهاند ویژه نامهای را به مقابله با این تاریخسازی، اختصاص داده است.
آرش
|
Once
Monthly
