|
آرش
|
پس از قتل عام زندانیان سیاسی در دهه ی ۱۳۶۰، نوشتن در مورد زندان و شکنجه و تیربارانِ زندانیان سیاسی ، از حوزه های ممنوعه ی تمامی جناح های رژیم فقها، در ایران شد. هر چند که پس از قتل عام تابستان ۶۷ ، با موضع گیری منتظری و برملا شدن ابعاد این جنایت توسط خانوادهای مرگ آگاهانِ تابستان ۶۷، و با رو شدن سلسله قتل های موسوم به «قتل های زنجیره ای» ، هر از گاهی در ابعادی بسیار سربسته، از طرف برخی در ایران، به این مسئله اشاره شده است؛ ولی هم چنان، سکوت در مورد این کشتارها، مورد توافق همه ی جناح ها و کاربدستانِ جمهوری اسلامی است..
ادبیات زندان در تبعید، تنها حوزه ی است که با بر ملا کردنِ ابعاد جنایتِ این حکومت سیاهِ، لحظه ای از افشای آن غافل نیست. این بخشِ ادبیات تبعید، علیرغم همه ی کاستی ها و ناپختگی هایش، تنها عرصه ایست که طشتِ رسوایی همه ی جناح های حکومت را به زیر افکنده است. نشریه آرش که در دهم شهریورماه هر سال، به مناسبت یادمانِ کشتارهای دهه ی 60 ، ویژه نامه ای منتشر می کند، در این شماره نیز که ویژه تبعید و مهاجرت است، به طرح گوشه هایی از این وحشیگری حکومت اسلامی پرداخته است. با تشکر از همه ی دوستان و عزیزانِ زندانی که در این شماره همیار و کمک ما بودند. خصوصاٌ مهدی اصلانی و همنشین بهار. همکارانِ این شماره : مهدی اصلانی، احمد موسوی، ثریا علی محمدی، بهروز جلیلیان، مینا انتظاری، فریبا ثابت، محمود خلیلی، ثریا زنگباری، رحمان درکشیده، تهمورث کیانی، آناهیتا رحمانی، ایرج مصداقی، فرخ قهرمانی، شهاب شکوهی، اکبر شالگونی، منیره برادران، محمد زاهدی، عزت مصلا نژاد، همنشین بهار، سودابه اردوان، نوریمان قهاری و مسعود نقره کار آرش
|