|
مهدی اصلانی
|
|
صفحه 6 از 7
این حکایت بی شباهت به "شاه خودش خوب بود اما اطرافیانش نگذاشتند" میباشد. عضوسابق انصارحزب الله برای نخستین بار خمینی را با صفاتی هم چون "ساده لوح و زود باور"مورد خطاب قرار میدهد. هم چنین بخش فارسی رادیو فرانسه به مناسبت نوزدهمین سالگرد کشتار بزرگ، با فرهاد فرجاد ازخانواده قربانیان 67 ،رضا علیجانی روزنامه نگار ملی مذهبی و از طرفداران خط شریعتی که در زمان اعدام های67 خود زندانی بوده است و ابراهیم نبوی نویسنده ساکن بلژیک به گفت وگو نشسته است. از میان این سه تن رضا علیجانی ازجان بدربردگان کشتار67 اولین روزنامه نگاری است که درهفته نامه "آریا" درداخل کشور با خطر کردن و شهامتی ستودنی کشتار67 را به عرصه مطبوعات کشاند. وزارت اطلاعات به عنوان یکی از وارثان و عاملان جنایت 67 در طرح اتهامات و شکایت در دستگیری های سال 1379 علیه علیجانی، مورد 67 را از موارد کیفرخواست وی حذف می کند. به باورعلیجانی وزارت اطلاعات طرح عمومی کشتار را به سود افکار عمومی ندانسته و اطلاع از آن برای جامعه توسط کارشناسان این وزارت خانه زیان بار تشخیص داده میشود(23)
علیجانی کشتار67 را "هولوکاست ایرانی" خوانده و آن را در تاریخ معاصر بی سابقه ارزیابی می کند"(24). ابراهیم نبوی اما در پاسخ به این سئوال بیژن برهمندی از رادیو فرانسه که "شما که درآن سال ها به مراکز تصمیم گیری نزدیک بودید اما الان همه میدانندکه یک نویسنده تبعیدی هستید راجع به آن حادثه چگونه باید داوری کرد"(25) می گوید "ظاهراٌ چیزی که مردم نمی دانند آن است که من یک نویسنده تبعیدی هستم. همه گمان می کنند من هم چنان به مراکز قدرت نزدیک هستم. مسئله آن است که من در سال های61 تا 64 به عنوان کارشناس سیاسی وزارت کشور کار می کردم و مسئول دفترسیاسی وزارت کشور بودم... درسال67 من در مجله سروش با آقای مخملباف و گروهی از دوستان کار می کردم. همان موقع ما هم به شکل دیگری بیرون از زندان تحت فشار بودیم. اتفاقاٌ یکی از دوستان که از توابین زندان بود وقتی من برکنارشدم ایشان به جای من منصوب شد. ایشان البته از بچه های گروههای چپ بود." نبوی در ادامه ماجرای کشتار 67 را داستان تکرار شده ای می داند که در برخی کشورها هم چون روسیه و شیلی و عراق و کامبوج و چین اتفاق افتاده است. به اعتراف نبوی "کسی که این کار را انجام داده، به هرانگیزه ای، عملی که انجام داده یک جنایت است".(26) سئوال دیگر رادیو فرانسه موضوع فراکسیون های درون حکومتی است که در زمان وقوع جنایت از آن بی اطلاع بودند و بعد از آن که مطلع شده اند در قبال جنایت سکوت اختیارکرده اند. اصلاح طلبانی که خود در دوره اصلاحات صاحب قوه مقننه و مجریه نیز بوده اند"(27) در رابطه با علل و دلایل سکوت؟ ابراهیم نبوی چنین پاسخ میدهد "سکوت دو دلیل دارد یک تعداد نمیدانستند یک تعداد هم نمی خواهند بگویند"(28)
نبوی سپس با بیان اینکه "من صحبت های آقای علیجانی را قبول ندارم که اصلاح طلبان همه می دانستند... متذکرمی شود که وی پس از یازده سال در شهر فرانکفورت از ماجرا با خبر می شود. رضا علیجانی اما برخلاف نبوی معتقداست "در دوره برکناری منتظری و در نامه های ایشان و رنج نامه نیمی از ماجرا برای همه گان آشکارمی شود" به اعتقاد علیجانی در آن زمان "حتا هیچ فرد روزنامه خوان- عادی- هم از ماجرا بی اطلاع نمانده بود"(29)
علیجانی بدون لکنت زبان و به طور مستقیم از سعیدحجاریان و موسوی خویینی ها از مطلعین جنایت که خود را اصلاح طلب می خوانند و واکنش نشان نداده اند نام میبرد. ابراهیم نبوی با رد ادعای علیجانی می پرسد "من از آقای علیجانی می پرسم چیه که حجاریان باید بگوید و نگفته است؟"(30) و پاسخ علیجانی به این پرسش چنین است "کسانی که در مرکز کشتارها و ماجرا نشسته بودند به جامعه بدهکار هستند" (31). در این که ابراهیم نبوی به عنوان نویسنده ای ضد چپ شهره است و قصد پنهان کردن باور خود را نیز در این مورد ندارد تردیدی وجود ندارد، و از هر فرصتی برای حساب شویی با چپ استفاده می کنند. ایشان برکناری خود از مجله سروش و بازی قدرت دو جناح در آن دوره را نیز به پای چپ می نویسند و تازه آن هم چپ توابی که از دوستان هم بوده اند!!
البته مشخص است که آقای نبوی با طرح این ماجرا در پی اثبات چه چیزی هستند. ایشان از هر بهانه و فرصتی برای زدن مجموعه چپ استفاده می کنند. اما گزارشگر رادیو فرانسه بالاخره باید به شنونده اش بگوید درمورد ماجرای67 چرا سراغ کسی رفته است که از ماجرا بی خبر بوده است و مطلع هم نیست؟ بهانه و علت مصاحبه رادیو فرانسه با ابراهیم نبوی را شاید در این گفته بیژن برهمندی مفسر رادیو فرانسه بتوان یافت که "نبوی که در دوره ای به مراکز قدرت وصل بوده است امروز نویسنده ای است تبعید-ی-" برهمندی با سخاوت مندی هرچه تمام تر با بیان "همه می دانند" همه را در این باور خود شریک می کند که "اما الان همه می دانندکه ابراهیم نبوی یک نویسنده تبعیدی است"(32) و خود نبوی نیز بر این نظر است که "ظاهرا چیزی که مردم نم یدانند آن است که من یک نویسنده تبعیدی هستم."(33). شاید با بحث در مورد تفاوت تبعید و مهاجرت و تفاوت نویسنده تبعیدی و مهاجر و فرق این دو مقوله با هم، بتوان به برخی ناروشنایی ها در این باره پاسخ گفت،که البته در حوصله و مجال این نوشته نمی باشد. اما همین قدر کفایت می کند که با این مهم ترین فراز از گفته ابراهیم نبوی"کسی که این کار را انجام داده، به هرانگیزه ای، عملی که انجام داده یک جنایت است" این پرسش را از ایشان کرد، که آیا هنوز بعد از19 سال این چه کسانی؟ (بخوان جنایتکاران) برای ابراهیم نبوی مشخص نشده اند؟ برای تلنگر به حافظه های هنوز له نشده، بهتراست از روی مهمترین نام چندین بار رونویسی کنیم تا یادمان نرود "علی اکبرهاشمی رفسنجانی" یکی ازجانیان موردتوافق است. کسی که شما هنوز به او اقتدا میکنید و آینده خوش ایران را با حضور وی میسر میدانید. از آخرین مقالات شما "کنترل بازی دردست رفسنجانی" شهادت میگیرم "بعد از خبر خوش دیروز آزادی هاله اسفندیاری، بالاخره امروز دومین خبر خوش را پس از دو روز متوالی شنیدیم. هاشمی رفسنجانی با رای اکثریت خبرگان رئیس این مجلس شد ".." روزهای خوب نزدیک می شود، اگر از یک عصبیت کوتاه بگذریم، شاید انتخاب هاشمی به ریاست مجلس آغاز محدود کردن احمدی نژاد دیوانه و متوقف کردن قطار بی ترمز او و رفتن به استقبال انتخاباتی نسبتا آزاد باشد. این یعنی کاهش احتمال حمله آمریکا و یعنی کنترل اوضاع در ایران. اگرچه رهبری این بار هم خود را از ماجرا کنار می کشد، ولی هاشمی و خاتمی باید نشان بدهند که دیگر بچه های خوب و نجیب بیت نیستند، از طرف دیگر اصلاح طلبان هم باید حزب خودشان را در جریان انتخابات تشکیل بدهند. شاید مدل ترکیه ای هم بد نباشد".(34) نبوی حتا از قبل هرگونه انتقاد به هاشمی وخاتمی در داخل و خارج را کار "لات ولوت ها" ارزیابی می کند "اگر اوضاع همین جور پیش برود، در یکی دو هفته آینده شاهد حمله وسیع و بی حاصل دارو دسته لات های دور و بر احمدی نژاد در داخل و خارج به هاشمی و خاتمی خواهیم بود،"(35)..
ابراهیم نبوی جنایت 67 را متوجه سه دسته کرده است " اکثر کسانی که این جنایت را انجام دادند، از بین رفتند و گروهی دیگر از آنها جزو اقتدارگرایان حاکم هستند، برخی از آنها نیز فهمیدند چه غلطی کردند و خود را برای همیشه پنهان کردند."(36) به باور نبوی دسته اول که اکثریت را تشکیل می داده اند کسانی هستند که ازبین رفته اند (نبوی این اکثریت راکه از بین رفته اند نام نمیبرد، ظاهرا جز خمینی پدر و پسر کسی از بین نرفته و همه سرو مرو گنده سر جایشان نشستند). دسته دوم الان جزءاقتدارگرایان هستند. دسته سوم هم فهمیدند چه غلطی کرده اند و خود را پنهان کرده اند"(37).
آقای نبوی در تقسیم بندی شان اما دسته چهارمی را عامدانه حذف و معاف میدارند. به عنوان مثال جایگاه امثال هاشمی رفسنجانی وخاتمی و برخی اصلاح طلبان که، طبیعتا با تعریف نبوی جزء اقتدارگراها نمیباشند، در این تقسیم بندی نامشخص است. تکلیف این دسته که برخی شان مستقیما از آمرین اصلی جنایت بوده اند و برخی که تا این لحظه خفقان گرفته اند و باسکوت خود همراه جنایت بوده اند چه می شود؟ آقای نبوی البته هیچ پاسخی به این سئوال نمی دهند. نبوی اما معتقد است "آنان که سالگرد قتل عام 67 را هر سال برگزار می کنند، مشکل شان یادآوری فاجعه کشتار نیست، بلکه نمی خواهند خودشان به عنوان کسانی که ممکن بود کشته شوند، فراموش شوند. برای بعضی هم این موضوع تنها عمل سیاسی است که در طول سال انجام می دهند، تا به خودشان بگویند که هنوز هستند و زنده اند. در این میان بازی، رقابت سیاسی برسر هیچ و پوچ در جریان است. کسانی که شش سال قبل از آن اعدام ها از کشور بیرون آمدند، کسانی را که پنج سال قبل از آن اعدام ها از حکومت بیرون آمده بودند، به همدستی در جنایت متهم می کنند، تنها به این دلیل که دست شان به عاملان اصلی نمی رسد. این بازی هر سال جریان دارد و فکر می کنم هر سال تکرار شود."(38). شاید مضحکه همین بازی قدرت باشد که امثال ابراهیم نبوی در روزنوشت ها و در محل کارشان "روز آن لاین" سکوت اختیار کرده اند، چرا که هنوز صحبت از کشتار67 و بسیاری مطالب دیگر خط قرمز "روز" محسوب می شود، و باید در خارج از محل کار بدان پرداخت. سایتی که تعطیلاتش با تاسوعا و عاشورا در ایران هماهنگ می شود نباید هم به موضوعاتی که دیگر به گفته آقای نبوی به تاریخ پیوسته اند بپردازد. آقای نبوی! وجدانآ، خودتان "داور"- ی- بفرمایید این سایت را می توان سایت تبعید نام نهاد.؟ حال که حرف محل کارتان "روزآن لاین " به میان آمد بد نیست اشاره ای به این نکته داشته باشیم که"روز" استثنایی ترین سایت خارج کشور می باشد که تا به امروز به ماجرای "هولوکاست" ایرانی نپرداخته است. جالب آنکه برخی نویسندگان ثابت و چند اسمه "روز" که بعضا سابقه زندان هم دارند حرف های- به زعم خود- قرمزشان! را عمدتا در"گویا نیوز" و در سایت های شخصی شان به زبان می آورند. یعنی آنکه شغل و ممر درآمدشان را آلوده و نجس نمی کنند.!
|
Once
Monthly
