يکی ازمعضلات کودکان در تبعيد اختلاف نسل هاست. درتبعيد مرد، نقش ‏خود را به عنوان پدر به مفهوم شرقی اش ازدست می دهد. اختلاف نسل های ‏که درتمام جوامع بشری وجود دارد، درشرايط تبعيد ـ به ويژه دربين خانواده ‏های قربانيان شکنجه ـ به مراتب شديدتر می شود. علتش هم اين است که ‏کودکان نه تنها ارزش های نسل خودشان را به آسانی پذيرا می شوند بلکه ‏ارزش های کاملاً متفاوت جامعه جديد را جذب می کنند. ازطرف ديگر ‏والدين بخاطر حفظ هويت خويش، آگاه يا ناآگاه، برحفظ سنت ها وارزش ‏های گذشته ی خود وزادگاه خويش تأکيد می ورزد. شکاف نسل ها می تواند ‏تضادی آشتی نا پذير بين والدين و فرزندان شان را ايجاد کند. ‏
درشرايط تبعيد عوامل ديگری نيز وجود دارند که شکاف نسل ها را تشديد ‏می کنند. يکی از اين عوامل وجود نژاد پرستی ساختاری درجامعه ی ميزبان ‏است که به سبت آن درمدرسه، ورزشگاه ودرمحافل دوستانه همسالان کودک ‏تبعيدی ، سرو وضع ظاهر، لهجه وفرهنگ والدين کودک را به ريشخند می ‏گيرند وکودک را نا خواسته از والدين خود دورمی کنند. عامل ديگر تشديد ‏اين فاصله فرا گيری زبان است که کودک به سرعت وبا شيوه ولهجه ی ‏درست ياد می گيرد و پدرو مادر را با فاصله ی زياد پشت سر می گذارد. ‏برنامه ی آموزش زبان مادری درتبعید به کودک معمولاً موفق نيست زيرا ‏زمينه مادی برای ياد گيری اين زبان وجود ندارد. ‏
تتيجه ی فاصله ی بين نسل ها اين می شود که به قول استاد باستانی ‏پاريزی "بچه ها بزرگ می شوند، اخلاق وروحيات ديگری دارند، با آدم ‏غريبند، نه شعرحافظ می فهمند ونه کلام سعدی، نه سلام بلدند ونه عليک." ‏‏(30) به اين ترتيب فاصله تکميل می شود. خانه که قبلاً مفهوم يک پناهگاه ‏و يک جای آرام داشت و محلی بود که انسان از درد ورنج وکاروخستگی ‏روزانه به آن پناه می برد، آرامش می يافت وتجديد قوا پيدا می کرد، مفهوم ‏خود را از دست می دهد وبه صورت جهنمی از پريشانی ها در می آيد. دراين ‏سناريو غم انگيز، بدترين حالت فرار بچه ها ازخانه است که من شش مورد ‏دردناک آنرا ديده ام که در پنج مورد آن بچه ها دررويارويی مستقيم با پدر ‏قرار داشتند. متأسفانه در سه مورد نوجوان فراری را کشتند ويک مورد دختر ‏جوانی بود که خود کشی کرد.‏