زندان به روایت زندانبانان ‏
سرهنگ منصور زمانی که پیش از انقلاب همه کارهِ زندان قصر بود، همانند ‏رئیس‌‌اش «مُحررّی»، گاه و بیگاه که می‌خواست با پنبه سر ببُرد، دَم ‏می‌گرفت که: «زندان ندامتگاه است، دانشگاه است و شما هم میهمان ما ‏هستید...»‏
‏ وی در ۲۸ مرداد سال ۱۳۵۴ که زندانیان را زورکی به حیاط بند ۲ و ۳ ‏زندان قصر آوردند، وقتی به اصطلاح عفو ملوکانه را به رخ می‌کشید با اشاره ‏به مداّحان رژیم که همانروز آزاد می‌شدند، گفت: این عده که نه زندانی، بلکه ‏‏«میهمان» ما بودند، برخلاف شما که می‌خواهید در زندان بمانید و بپوسید، ‏امروز از دانشگاه قصر فارغ‌التحصیل می‌شوند.‏
امثال لاجوردی و حاج داود رحمانی هم با اقتدا به روش و منش زندانبانان ‏پیشین، زمانی و مُحررّی و امثال «ویشینسکی» (دادستان کل دادگاه های ‏نمایشی مسکو در عصر استالین)، زندان را دانشگاه می‌نامیدند! دانشگاهی که ‏کنکورش از جمله، «ندامت و مصاحبه های تلویزیونی» بود.‏
در میان زندانیان کسانی بودند که به دلائل گوناگون (از جمله رها شدن از ‏تعزیز های مداوم و طاقت فرسا)، به مصاحبه های تلویزیونی تن می‌دادند. ‏برخی هم واقعاً از کرده خود پشیمان شده و به قول خودشان متحوّل شده ‏بودند و شماری اصلاٌ وظیفه خودشان می‌دانستند تا جبران مافات نموده و ‏می‌گفتند: کفاره گناه ما، افشاگری علیه گروه و سازمانی است که عمرمان را ‏در آن تلف کرده ایم...‏
‏«تقی افراخان» که - در دستگیری های بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲- ‏باب استغفار را گشود؛ و راه را برای ۲۸۴۴ نفری که تنّفرنامه هایشان در حد ‏فاصل شهریور سال ۱۳۳۲ تا اردیبهشت ۱۳۳۶در روزنامه اطلاعات منتشر ‏شد، باز کرد؛ البته، باید به این نکته اشاره کرد که اصحاب قدرت، همیشه ‏خواهان به زانو درآوردن و زمین زدن مخالفین شان بوده و خواهند بود.‏
ضمناٌ، فراموش نکنیم همه مرتضی یزدی و پرویز نیکخواه و محمود جعفریان ‏و وحید افراخته و حسین روحانی و محمد مهدی پرتوی و بهزاد نظامی ‌و ‏حمید مهدی شیرازی...نبودند. بسیاری از به اصطلاح توابّین با دوز و کلکِ ‏‏«شلاق‌به‌دستان»، به دام می‌افتادند. زندان‌بانان می‌دانستند که با زور و اجبار  ‏نمی‌توان برای همیشه آرمان آدمی ‌را گرفت. و البته دیدیم بسیاری از کسانی ‏را که به مصاحبه تلویزیونی کشیده بودند در قتل عام تابستان 67 از دَم تیغ ‏گذراندند.‏
بازی هایی که در رژیم شاه وشیخ بر سر زندانیان سیاسی آوردند، به ویژه بعد ‏از انقلاب، قابل مطالعه است. پرداختن به این موضوع و کند و کاو همه ‏جانبه در مورد اعترافات علنی و علت نمایشات تلویزیونی (که از جمله ‏منابع تحقیق در مورد زندان است)، کاری است جمعی. ‏
شرکت سیبا معمار نوبری – زندانی سیاسیِ تواب- در سمینار زنان در آلمان، ‏زمینه ای شد تا اپوزیسیون در خارج از کشور، به طور جدی به این مسئله ‏بپردازد. در همین رابطه، مقالات زیادی در  باره تواب و توابین در نشریات و ‏سایت ها منتشر شد که در زیر به بخشی از آن ها اشاره شده است.‏
در باره ی توابین :‏
‏1- ویژه نامه ی آرشِ شماره ی ۹۷ با عنوانِ «روشنفکران سیاسی ایران و ‏مقوله تواّب» با مقالات زیر: ‏
حقایق را بازگو کنند از بنفشه، روایت آن دیگری از سعید یوسف، دفاع از ‏فاشیسم جرم است از مژده ارسی، نباید تریبون آزاد به «تواّبین» داد از ‏مرجان افتخاری، تواّبانِ قربانی و قربانیان تواّب از شهاب برهان، شبکه تواّب ‏سازی در مقابل زندانیان سیاسی از مینا زرین، تواّب عنصری از عوامل رژیم از ‏احمد موسوی، ویژگی های تراژیک زندان ها از مُنیره برادران، بد فهمی‌های ‏پایه ای از محمود خلیلی، جایگاه و هدف از فریبا ثابت، “تواّب» فرزند ‏سرکوب از محمد اعظمی، خطر تواّبان جدید از ایرج مصداقی، گفتگو بی ‏معناست از رحمان درکشیده، تواّب پی آمد خشونت ایدئولوژیک از ناصر ‏کاخساز، گفتگو بر مبنای مسائل صنفی زندان از مینو خواجه الدین، طرح ‏سئوالات ساده از سیاوش محمودی، تواّب سازان از مهدی اصلانی، تواّب ‏همکار زندانبان علیه زندانیان از اکبر شالگونی، اطلاق «قربان» مسئولیت غرد ‏را منتفی نمی‌کند از رضا اکرمی، حيثّيت آدمی، برترين ارزش است ــ گلرخ ‏جهانگيری، گفتگوی آرش با سیبا معمار نوبری زندانی سیاسیِ تواّب، و ‏‏«ساکن بند تواّبين» گفتگوی مهدی اصلانی با کاوه
‏2- گوشه‌ای از تاریخ جنبش چپ ایران، در قالب یک سرگذشت ــ سیاوش ‏پارسانژاد، (نویسنده کتاب که خود در اواخر دهه ۴۰ گرفتار ساواک و ‏مصاحبه‌های زورکی آن شده، مقوله تواب سازی را با نگاه تازه ای بررسی ‏می‌کند) نشر نیما، آلمان ۱۳۸۱‏
‏3- تواّب، پديده ای نوظهور در زندان ــ اشرف دهقانی (متن کامل کتاب در ‏سايت چريکهای فدايی قابل دسترس است)‏
‏4- گفتگوی مجيد خوشدل با شهرنوش پارسی پور درباره زندان، شکنجه و ‏تواّبين (گفت گو)    ‏
‏5- توبه و تواّب در زندان‌های جمهوری اسلامی، ‌سایت آشيان ‏
‏6- تواّبيت، دوست و دشمن، سخی شکوفه سايت اينترنتی گويا، يکشنبه پنج ‏مهر ماه ۱۳۸۲‏
‏7- قانون تواّب ــ اکثرّيت، ۲۸ ارديبهشت ۶۸  ‏
‏8- حبس – کار اکثرّيت شماره‌های ۴۶ و ۵۰‏
‏9- قصّه آن شب ــ محسن درزی (ضميمه کتاب «از آن سالها و سالهای ‏ديگر»، نوشته حمزه فراهتی)   ‏
‏10- ت مثل تواّب، ب مثل بريده ــ جواد قاسم آبادی  ‏
‏۱۱-  توابین ــ کار شماره ۴۸، فوریه ۱۹۸۸ ‏
‏۱۲- خوار داشت حرمت فردی در پای آرمان ــ علی نگهبان (وبلاگ خويشتن) ‏
‏۱۳- سفارت و پديده تواّب سازی - فرخ قهرمانی (سایت گفتگوهای زندان)  ‏
‏۱۴- نکاتی پيرامون پديده‌های ارشاد و تواّب، محصول شکنجه ــ منيره ‏برادران (وبلاگ حقيقت ساده) ‏
‏۱۵- روياروئی انديشه ها و احترام به فرهنگ گفتگو به سبک يک همکار  ‏رژيم جمهوری اسلامی- مسعود کوچک ‏
‏۱۶- بحثی در رابطه با تواّبين - شهاب شکوهی (سایت روزنه)  ‏
‏۱۷- بريده ــ ايمان، مجلّه شورای ملّی مقاومت ايران شماره ۵  ‏
‏۱۸- چند تأمل پيرامون پيشامد سمينار زنان در هانوفر - منيره برادران ‏‏(گفتگوهای زندان) ‏
‏۱۹- همکار شکنجه گران در جلسه زنان رفرميست و ليبرال در هانوفر آلمان ‏‏- صبا اسکويی (گفتگوهای زندان)‏