ترور صدوقی در نماز جمعه یزد
در این نمایشنامه اسمی از صدوقی برده نمی‌شود ولی همه چیز دال بر ‏عملیاتی است که در نماز جمعه یزد صورت گرفت. صدوقی دارای عبا، عمامه ‏و ریش است. ‏
در صحنه‌ی اول، گوینده اخبار تلویزیون به ذکر چند خبر از استان یزد ‏پرداخته و به یکی از صحبت‌های «آیت‌الله صدوقی» امام جمعه و نماینده ‏خمینی در استان یزد اشاره می‌کند که در پاسخ به عملیات‌های مسلحانه ‏مجاهدین که منجر به کشته شدن تعدادی از مسئولان و نیروهای رژیم شده ‏ضمن توصیف شهادت و آرزوی شهادت می‌گوید:  «مرغابی را از آب ‏می‌ترسانید؟»‏
صحنه بعدی نماز جمعه یزد را نشان می‌دهد.‏
پشت صحنه: مسئول عملیات و فردی که قرار است عملیات انتحاری بر ‏علیه صدوقی را اجرا کند نشان داده می‌شوند. گفتگوها حول و حوش ‏عملیات، دلایل انجام آن و رسالتی است که فرد به دوش می‌کشد.‏
ناگهان صدای انفجاری به گوش می‌رسد. ‏
صدای انفجار توسط کوبیده شدن یک چوب به پیت پنیر تولید می‌شود.‏
پاسداران در صحنه مسلح هستند. اسلحه‌ی آن‌ها شبیه به ام ۳ است.  در ‏نمایش از تایلیور ( قطعه‌ای فلز که تخت را به پایه وصل می‌کند) برای درست ‏کردن اسلحه پاسداران استفاده شده بود. در صحنه‌ی آخر نمایشنامه اطلاعیه ‏مجاهدین در این رابطه خوانده شده و سپس سرود اجرا می شود.‏

هواپیما ربایی ‏
شرایط سختی در کشور حکمفرما است. به خاطر جنگ و به منظور ‏جلوگیری از فرار افراد از کشور، مرزها بسته است و به سختی کسی می‌تواند ‏از کشور خارج شود. بسیاری در آروزی خروج از کشور به سر می‌برند. تعدادی ‏هواپیما در مسیرهای داخلی و بویژه تهران شیراز و بندرعباس ربوده شده و ‏به خارج برده می‌شود. جوانان بسیاری هستند که آرزو می‌کنند مسافر چنین ‏هواپیمایی بوده و بدون دردسر قادر به ترک کشور می‌شدند. ‏
نمایش هواپیماربایی بازتاب تمایلات درونی زندانیان و بخش زیادی از ‏جوانان کشور بود. ‏
پرده اول داخل هواپیما را نشان می‌دهد. مهماندار از مسافرین محترم ‏می‌خواهد که کمربندهایشان را محکم ببندند. ‏
یکی از مسافرین با خود صحبت می‌کند:  ‏
‏«این چهارمین بار است که بلیت گرفته ام و این مسیر را آمده ام تا بلکه ‏هواپیما ربوده شود» !‏
هواپیما به فرودگاه شیراز نزدیک می‌شود. مهماندار از "مسافرین محترم" ‏می‌خواهد که کمربندهایشان را ببندند.‏
‏ مسافر یاد شده در حالی که ناامیدی و غم و اندوه از سر و رویش می‌بارد ‏زیر لب می‌‌گوید:‌«این دفعه هم موفق نشدم» ‏
ناگهان صدایی از بلندگوی هواپیما به گوش می‌رسد: «هواپیما ربوده ‏شده، خشنود باشید»!‏
مسافر خوش شانس با کوله و چمدان خوشحال و خندان از هواپیما ‏خارج می‌شود تا هر چه زودتر در سرزمین موعود تقاضای پناهندگی دهد. ‏

جمهوری خیلیم
این نمایشنامه اشاره‌ای دارد به سیاست‌های رژیم در دوره «اصلاحات» ‏در زندان‌. این دوره که از اواسط سال ۶۳ آغاز شد و تا اواخر ۶۵ ادامه داشت. ‏در این دوران به مانند «دوم خرداد» از فشارها کاسته می‌شود. این دوره پس ‏از حضور گنشر وزیر خارجه آلمان‌غربی که به نمایندگی از سوی اروپا به ایران ‏آمده بود آغاز شد و تغییراتی در سیاست‌های رژیم داده شد. ‏
‏     جمهوری خیلیم در واقع اشاره‌ای است به وضعیت جمهوری اسلامی. در ‏ابتدا سرود جمهوری خیلیم با ملودی سرود جمهوری اسلامی خوانده ‏می‌شود: ‏
سرود شد جمهوری خیلیم به پا
که هم پول دهد، هم دلار به ما..‏
خیلیم الهی ها(اهالی خیلیم) قبل از آمدن گنشر، همه‌ ریش داشتند، در ‏سرزمین آن‌ها موسیقی حرام بود، کتک و شکنجه خوراک روزانه بود.‏
برای بیان آن روزگار از صحبت‌های نمایندگان مجلس استفاده می‌شد
اما در دوران اصلاحات وقتی می‌خواستند زندانی‌ها را اعدام کنند ابتدا ‏آمپول بیهوشی زده و سپس آن‌ها را  اعدام می‌‌کردند. ‏
‏ ‏
اعتصاب کارگران شیلات
موضوع این نمایشنامه حول محور اعتصاب کارگران شیلات شکل گرفته ‏بود. در خلال روایت مبارزه و اعتصاب کارگران، بخشی از داستان زندگی ‏عبدو، ماهیگیر فقیری که در قایقش زندگی می‌کند و در اثر آتش گرفتن ‏قایق‌ می‌میرد نیز بازگو می‌شود. زندگی او و چگونگی مرگش بعدها بهانه‌ای ‏برای خلق ترانه‌های فولکوریک شد.  ‏
در خلال نمایش شعر عبدو به زبان گیلکی خوانده می‌شد: ‏
بیا عبدو پیر گجمه خوس
بیا عبدو خاموشه تی فانوس
بیا عبدو بسوخته تی کومه ‏
بیا آب ببرده  آب رو دمیه (پارو رو آب برده)‏
بشو آن  بشو آن به امید صید ماهی بهرنان ‏
بدمون بدمون به انتظار جغلان

سرود رهایی
این نمایشنامه بر اساس سرود رهایی مجاهدین اجرا شد. سرود رهایی ‏اشاره دارد به تبیین هستی و خلقت: ای خدا، ای خدا، ای حقیقت، ...‏
در اجرای این نمایش شش نفر شرکت داشتند و می‌توان با مسامحه ‏گفت که نمایش به شکل نوعی از باله و حرکات موزون اجرا شد. ‏

نمایشنامه آرش
این نمایشنامه بر اساس شعر آرش سیاوش کسرایی تنظیم و اجرا شد.‏
‏ بیوک بابا صحاف، بازیگر نقش آرش در این نمایشنامه بود. بیوک خود در ‏جریان کشتار ۶۷ این‌بار نه در صحنه‌ی‌ نمایش که در نبردی واقعی چونان ‏آرش جان خود را فدای آزادی مردم‌اش کرد. ‏