شرایط فعلی، و دورانی که لبنان می¬گذراند، برای ‏سرنوشت آتی ما تعیین¬کننده است، فجایعی که ‏در آن زندگی می¬کنیم، نتایج بسیاری بر کشور ‏ما و تمام منطقه دارد، و این نتایج در درازای ‏قرنی که در آن هستیم، دامنگیرمان خواهد بود. ‏من با در نظرگرفتن اهمیت و گرانسنگی آنچه ‏در این میان به «بازی» گرفته شده است، به ‏خود جرئت می¬دهم سئوالاتی را طرح کنم که ‏بسیاری از مردم، در خفا، از خود می¬کنند، اما ‏نمی¬توانند آنرا بر زبان آورند. آنها از این می¬‏ترسند که در تقابل با جامعه قرار بگیرند و یا ‏خللی در توافقات جمعی ایجاد کنند، می¬ترسند ‏به ارتداد و یا جاسوسی برای بیگانگان متهم ‏شوند. بنابرین بیان آنچه دیگران از اندیشیدن به ‏آن هم بیم دارند، شاید بتواند از انحراف به سوی ‏پرتگاه جلوگیری کند و به رهبرانمان یاری ‏رساند تا بتوانند برای پایان دادن به این جنگ ‏جهنمی تصمیم درستی بگیرند.‏
امروز، بخصوص در این زمان، برای اکثریت ‏اعضای جامعۀ ما، شیعه بودن چه معنایی دارد؟ ‏شیعه بودن یعنی اینکه همه چیز خود را در ‏اختیار نمایندگانتان می¬گذارید تا آنها- که مبرا ‏از خطا هستند- در راه صواب هدایتتان کنند. ‏
یعنی اینکه خودتان را با پرسشهای بی¬اهمیت به ‏خطر نیندازید. یعنی اینکه فقط تلویزیون ‏‏"المنار" (تلویزیون حزب¬اللـه)، و ‏New TV، ‏وNBN، (مبلغ گرایشات جهادیستها "طرفداران ‏جهاد ـ نزدیک به حزب¬اللـه) را نگاه می¬کنید تا ‏ازسرودهای شهادت¬طلبانۀ آنان لذت ببرید، فقط ‏به اخبار آنها گوش ¬دهید و تمام منابع خبری ‏دیگر را طرد ¬کنید. یعنی اینکه تمام تلویزیونهای ‏دیگر را محکوم ¬کنید چون یا "آمریکایی ‏هستند" و یا "صهیونیست"، چرا که می¬گویند ‏‏"ارتش اسرائیل" و نه "ارتش دشمن". ‏
یعنی اینکه شک نکنید که زنده ماندن مبارزانی ‏که تا بن دندان مسلح هستند یک پیروزیست، ‏حتی اگر بهای این پیروزی ویرانی زیربناهای ‏مملکت و مرگ همۀ آنانی باشد که سعی می¬‏کردند مملکت را بسازند و همۀ آنانی که به واقع ‏سپر دفاعی رزمندگان بودند. ‏
یعنی اینکه باید قهرمانی باشید که نه از چیزی ‏شکایت می¬کند و نه روحیه¬اش ضعیف می¬شود. ‏یعنی اینکه بپذیرید قربانی شوید، خودتان و ‏سرزمینتان را قربانی کنید تا سیاستهای جنون¬‏آمیز و دیوانه¬وار اسرائیل را به جهانیان نشان دهید... ‏
یعنی اینکه باور کنید که ما جنگ را برده¬ایم تا ‏رئیس جمهوری سوریه بتواند در بی. بی. سی. با ‏صدای بلند اعلام کند «اسرائیل شکست خورده ‏است».‏
یعنی اینکه نابودی و آوارگی و پراکندگی ‏خانواده¬ها را در چهارگوشۀ کشور بپذیرید.‏
یعنی اینکه تا وقتی راکت برای پرتاب شدن به ‏طرف اسرائیل وجود دارد، باید روحیۀ مقاوم ‏داشته باشید، و ضعف نشان ندهید، و هرگز در ‏مورد چرایی، چگونگی، یا زمان جنگ سئوالی ‏نکنید، اصلاً نپرسید هدف مورد نظر چیست؟
یعنی اینکه بپذیرید همه چیزتان را تا زمانی که ‏بخشندۀ بزرگواری هست که خسارت همۀ ‏ویرانیها را می¬پردازد، فدا کنید. ‏
آیا اینها برایتان مشکلی ایجاد می¬کند؟
ما ملت قهرمانی هستیم که هیچ کاری بلد ‏نیستیم جز قربانی کردن خودمان. خلقی که  ‏همه چیز را قبول می¬کند؛ مرگ عزیزان، عقب¬‏نشینی و اضمحلال حکومت را. ولی آیا این ‏رضایتبخش نیست که کشوری قوی همچون ‏ایران، در کنار ماست؟ آیا این رضایتبخش نیست ‏که ما خودمان را در راه قویتر کردن آن، قربانی ‏کنیم؟ آیا این رضایتبخش نیست که به جای او ‏با آمریکا و اسرائیل بجنگیم؟ آیا این رضایتبخش ‏نیست که نشان دهیم اسرائیل ضعیف است و ‏نمی¬تواند حزب¬اللـه را شکست دهد؟ ‏
شیعه بودن یعنی اینکه سکوت ¬کنید و هرگز ‏نپرسید آیا نقش نیروی مقاومت، نابودی و انهدام ‏تمامِ آن چیزهائی است که بعد از جنگ داخلی ‏بنا کردیم؟ و یا آسان کردن بازگشت اشغالگران؟
شیعه بودن یعنی اینکه از حزب¬اللـه به خاطر ‏قهرمانی ها و فداکاری هایش ممنون باشید.‏
شیعه بودن یعنی اینکه رهبر مقاومت (حسن ‏نصراللـه) را به عنوان قهرمان مطلق تمام دنیای ‏عرب بپذیرید. شیعه بودن یعنی اینکه از شنیدن ‏مدح و ثنای جمعی دربارۀ او به خلسه بیفتید. ‏همان مدح و ثنایی که پیش از این متوجه ‏قهرمان دیگری به نام ناصر بود. و یا همراه ‏چاپلوسان و تودۀ احساساتی برای صدام حسین ‏اشک بریزید.‏
شیعه بودن یعنی نپرسیدن این سوال از رهبران ‏که: آیا زیربنای مملکت توان تحمل جنگی ‏چنین ویرانگر را داشت؟ آیا تدارک این جنگ ‏جهنمی را دیده بودند؟ هیچ نپرسید که ‏بیمارستانها، آمبولانسها، و پناهگاههایی که به ‏آن ها احتیاج داشتید، کجایند.‏
شیعه بودن یعنی اینکه هوش و فکر و منطق را ‏فراموش کردن و به آقای علی خامنه¬ای (رهبر ‏انقلاب ایران) اجازه بدهید تمایلات و افکار شما ‏را روی استفاده از سلاحهای حزب¬اللـه متمرکز ‏کند، و شما را به سوی "پیروزی" ببرد، پیروزی ‏ای که مستلزم خودکشی است.‏
شیعه بودن یعنی اینکه از دخالت ایرانیان در ‏امور داخلی لبنان دفاع کردن. از کسانی دفاع ‏کردن که به دو وزیر حزب¬اللهی لبنان که به ‏جای وفاداری به ایران بر منافع کشور و هویت ‏لبنانی خود، تأکید و پافشاری می¬کردند، اخطار ‏دادند، و آنها را متوجۀ خطر دفاع از منافع لبنان ‏و زندگی لبنانیها به جای دفاع از برنامۀ هسته¬ای ‏ایران و هدفهای آن کردند تا ایران بتواند تبدیل ‏به قدرت بزرگ شیعه در منطقه بشود.‏
شیعه بودن یعنی اینکه هجونامه¬های حزب¬اللـه ‏را بشنوید؛ یعنی مخالفت کردن با جنبش 14 ‏مارس (اکثریت اعضای دولت لبنان که مخالف ‏سوریه بودند)، مخالفت کردن با گسترش نیروی ‏صلح بین¬المللی، و نیز، یعنی افراط آنها در دادن ‏القاب "خائن"، "طرفدار آمریکا" یا ‏‏"صهیونیست" به همۀ مخالفان حزب¬اللـه را ‏پذیرفتن.‏
همۀ اینها، شما را بطور جدی از اینکه از خود ‏سئوال کنید که هستید بازمی¬دارد؟ آیا شهروند ‏لبنان هستید؟ آیا از اینکه "شیعه" برتری و ‏تقدم را به ایران داده است و نه به لبنان ممنون ‏هستید؟ آیا حق آزادی عقیده و بیان داشته¬اید؟ ‏آیا حق داشته¬اید فکر کنید و از خودتان بپرسید ‏کشور ما به کجا می¬رود؟ دستگاه حکومتی ما، ‏پلورالیسم ما، و زندگی مسالمت¬آمیز ما؛ زندگی ‏جوامع و اقلیتهای گوناگون در کنار هم، چه شد؟‎ ‎‏ شما دیگر از خود نمی¬پرسید که از این پس از ‏چه چیز باید دفاع کنیم؟ ‏
شیعه بودن و جسارت نوشتن چنین مطالبی ‏یعنی اینکه تو یک خیانتکاری، جاسوس بیگانه¬¬‏ای، طرفدار اسرائیل هستی و سیاستهای ابلهانۀ ‏این حکومت را تأئید می¬کنی؛ کشتارهایش را، و ‏اشغالگریهایش را. و کمترین اتهام این است که ‏تو را مسئول خرابی خانه¬هایی می¬دانند که بر سر ‏ساکنانش آوار می¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬¬شود. ‏
‏      ‏