شالگونی: خیلی روشن است؛ نگاه کنید به طرح ‏امریکا در عراق! چرا امریکا به عراق حمله کرد؟ ‏اکنون خیلی روشن است که عراق سلاح ‏شیمیایی نداشته است. و امریکا هم می دانست ‏که ندارد. حالا مدارک روشنی وجود دارد که ‏وقتی دامادهای صدام فرار کردند به اردن و ‏ماموران سی.آی.ای  آن ها را تخلیه ی اطلاعاتی ‏کردند،آن ها گفتند به دستور صدام همه این ‏سلاح ها را از بین برده اند . یعنی امریکایی ها ‏این را میدانستند. ولی با وجود این مدعی شدند ‏که صدام سلاح های خطرناک شیمیایی و ‏میکربی و موشک های دور برد در اختیار دارد. ‏زیرا به بهانه ای برای حمله نظامی به عراق ‏احتیاج داشتند .بنابراین گفتند اطلاعات دقیقی ‏در اختیار داریم ، که بعد معلوم شد همه دروغ ‏بوده . اگر یادتان باشد حتی دو روز بعد از آن ‏سخن رانی به اصطلاح مستند کالین پاول در ‏شورای امنیت، معلوم شد که غالب آن اطلاعات ‏کذایی را از اینترنت ، از رساله دکترای یک ‏عراقی تحصیل کرده آکسفورد دزدیده اند. چرا ‏این ماجراها را راه انداختند؟ برای کنترل یک ‏کشور دارای ذخایر عظیم نفت .مدتی بعد از ‏اشغال عراق ولفوویتس در یک کنفرانسی در ‏هنگ کنگ خیلی صریح به این نکته اعتراف ‏کرد. آنجا از او سئوال کردند، شما که دلواپس ‏سلاح های کشتار توده ای هستید و به همین ‏خاطر هم عراق را اشغال کردید، چرا با کره ‏شمالی  که آشکارا به دنبال تولید سلاح هسته ‏ای است، کاری ندارید؟! او گفت ، آن مورد دلیل ‏ساده ای داشت، عراق روی دریایی از نفت شناور ‏است. البته بعدها که این حرف در همه جا ‏پیچید ، سعی کردند آن گفته را اصلاح کنند که ‏منظور این نبوده که به خاطر نفت رفته ایم آنجا، ‏منظور اهمیت استراتژیک عراق بوده است. در ‏هر حال اکنون همه مردم دنیا  می دانند که چرا ‏امریکا به عراق حمله کرد. همان موقع که ‏امریکایی ها سه کشور را محور شرارت اعلام ‏کردند، معلوم بود که گنجاندن کره شمالی در ‏آن فهرست بیشتر برای به اصطلاح " جور کردن ‏قافیه " است و حمله به کره شمالی در دستور ‏نیست.زیرا این کشور در  همسایگی روسیه  و ‏چین و ژاپن است و در دو قدمی کره ی جنوبی ‏است که متحد امریکاست و مردم اش نیز آن را ‏بخشی از سرزمین خودشان می دانند، و ‏ناسیونالیسم مردم کره جنوبی چنین اجازه ای را ‏به امریکا نمی دهد.اما از همان موقع روشن بود ‏که مورد ایران یک مورد کاملاً جدی است.در ‏همان موقع خیلی ها این نکته را مطرح کردند ‏‏.مثلاً همان موقع سمیر امین در  مقاله ای جالب ‏یاد آوری کرد که اهمیت عراق علاوه بر منابع ‏عظیم نفتی اش در این است که دروازه ی ایران ‏محسوب میشود. معلوم است که ایران از جهاتی ‏یک کشور استثنایی است. توجه داشته باشید که ‏‏60 در صد تمام ذخایر انرژی فسیلی دنیا در ‏خاورمیانه ، در دو حوزه یِ دریای خزر و خلیج ‏فارس، قرار دارد و ایران تنها کشوری است که ‏یک پایش در دریای خزر است و یک پایش در ‏خلیج فارس. هیچ کشوری چنین موقعیتی را ‏ندارد . خود ایران دومین ذخیره ی بزرگ نفت ( ‏بعد از عربستان ) و دومین منبع گاز طبیعی ‏جهان (بعد از روسیه)را دارد. چنین کشوری، ‏چیز کوچکی نیست.‏
آرش: در واقع معتقد هستید که طرح امریکا ‏برای دسترسی به منابع نفت و گاز خاورمیانه ‏است؟

شالگونی: مسلماً. اما توجه داشته باشید که ‏امریکا صرفاً برای مصرف داخلی خودش دنبال ‏منابع انرژی خاورمیانه نیست . چون این را ‏عمدتاً از غرب آفریقا و امریکای لاتین تأمین می ‏کند. هدف از کنترل منابع انرژی خاورمیانه ، ‏دست یافتن به اهرمی برای کنترل دنیاست . ‏انرژی چیزی است که از طریق آن می شود ‏اقتصاد جهانی را کنترل کرد. اگر کشوری به نام ‏چین وجود دارد و مرتب نیازش به انرژی دارد ‏بالا میرود، برای مهار آن تنها نمی شود که ‏موشک درست کرد! باید گلوگاه اقتصادی اش  را ‏در دست داشت. دو تا تنگه هستند که برای ‏اقتصاد دنیا، حیاتی هستند. یکی تنگه ی هرمز ‏است که حساس ترین آبراه جهان است و ‏دیگری  تنگه مالاگاست ، میان مالزی و اندونزی. ‏اهمیت هر دو در وهله اول به خاطر حمل و نقل ‏منابع انرژی است. پس برای خفه کردن چین و ‏زیر کنترل نگه داشتن ژاپن و برای زیر کنترل ‏نگه داشتن ببرهای منطقه ی پاسیفیک، ‏آمریکایی ها ( در صورت کنترل نفت و گاز خاور ‏میانه)اهرم محکمی می توانند داشته باشند.‏
آرش: با نظراتی که شما مطرح می کنید و این ‏کنترلی که امریکا به دنبالش است، آیا شما فکر ‏می کنید که ایران با سیاست های غیر عقلانی و ‏واپسگرایانه ای که در رابطه با جهان غرب پیش ‏گرفته است، و با برخوردهایی که در رابطه با ‏موجودیت اسرائیل کرده، تا چه حد خطر حمله ‏به ایران را افزایش می دهد؛ و اصولاٌ ممکن است ‏امریکا و یا اسرائیل برای زدن مراکز اتمی، به ‏ایران حمله کند؟
‏ ‏
شالگونی: قبل از پاسخ به این سئوال شما که ‏بسیار حساس است، به این نکته نیز اشاره کنم ‏که از طرف جمهوری اسلامی ایران نیز، بحران ‏هسته ای، مسئله ی اصلی نیست. جمهوری ‏اسلامی دریافته که امریکا طرحی دارد در رابطه ‏با خاورمیانه، و می خواهد جمهوری اسلامی را ‏بزند. و ایران را تحت کنترل در بیاورد. و حالا ‏این کار را از طریق طرح "خطر" برنامه هسته ‏ای پیش میبرد. و جمهوری اسلامی دریافته که ‏اگر این جا نیایستد، در جاهای دیگر ممکن است ‏نتواند بیایستد. زیرا در آن موقع مجبور خواهد ‏شد صرفاً برای دفاع از موجودیت خودش ‏بیایستد. ولی امروز می تواند خود را در یک ‏شنل ملی گرایی و ناسیونالیزم و منافع کشور ‏بپیچد. پس ، از آن استفاده می کند. آمریکایی ‏ها مسئله ی هسته ای را پرده ای کرده اند برای ‏پیش بردن طرح خود؛ و جمهوری اسلامی پرده ‏ای کرده است برای دفاع از موجودیت خودش . ‏چیزی که برای این رژیم اهمیت ندارد منافع ‏ملی یعنی منافع و مصالح مردم ایران است. در ‏واقع رفتن به دنبال طرح هسته ای، این منافع را ‏به خطر می اندازد
آرش: آیا شما معتقدید که ما نیاز به غنی سازی
اورانیوم نداریم؟ به نظر شما آیا  می شود مسئله ‏تولید انرژی هسته ای و غیره را از راه های ‏دیگری جبران کرد؟
شالگونی: اولاٌ، من به عنوان یک مارکسیست و ‏طرفدار سوسیالیسم که مخالف جنگ و آدم ‏کشی و تجاوز هستم؛ مسلماٌ با سلاح هسته ای  ‏مخالفم. هر کمونیستی مجبور است و باید با این ‏مسایل مخالفت کند. اصلاٌ سلاح هسته ای را ‏بگذاریم کنار، به مسئله ی انرژی هسته ای به ‏پردازیم. در کشوری که روی دریایی از نفت و ‏گاز ایستاده، ما اصلاٌ بحران انرژی نداریم. در ‏ثانی اگر برویم دنبال انرژی خورشیدی میتوانیم ‏از یک منبع انرژی سالم و قابل دوام برخوردار ‏بشویم توجه داشته باشید که ما یک کشور ‏آفتابی هستیم.‏
آرش: به نظر شما، امریکا و اسرائیل باید حرف ‏جمهوری اسلامی را که می گوید: من از غنی ‏سازی، تنها به بخش صنعتی آن و انرژی آن نیاز ‏دارم و نه بمب اتم، قبول کنند؟ آیا این سیاست ‏های ارتجاعی رژیم در مورد حذف اسرائیل، ‏صدور اسلام، کمک به حماس در فلسطین و ‏حزب الله لبنان، همکاری با ارتجاعی ترین نیروها ‏در منطقه و.... همه گواه بر رسیدن به بمب اتم ‏نیست؟

شالگونی: جمهوری اسلامی ظاهراً میگوید از ‏نظر مذهبی داشتن سلاح هسته ای را مجاز ‏نمیداند و حتی رهبر رژیم فتوا داده که تولید ‏سلاح هسته ای حرام است. اما معلوم است که ‏با این حرف ها نمی شود کسی را گول زد. همه ‏قراین نشان میدهد که سلاح اتمی برای این ها ‏خیلی مهم است. و گرنه چرا  کشوری که یکی ‏ازاستثناییِ ترین ذخایر نفت و گاز دنیا را دارد، با ‏این همه فشار به دنبال انرژی هسته ای  می ‏رود؟! حقیقت این است که امریکا در کشاندن ‏جمهوری اسلامی به این مسیر نقش مهمی ‏داشته است. میدانیم که در جنگ ایران و ‏عراق،امریکایی ها به طور غیر مستقیم ( و البته ‏در مقاطعی حتی به طور مستقیم ) صدام ‏حسین را تقویت کردند.  مردم فراموش نکرده ‏اند آن موشک های صدام را که در بسیاری از ‏شهرهای ایران چه وحشتی در میان مردم بی ‏دفاع ایجاد میکردند.و مهم تر از آن استفاده ‏عراق از سلاح شیمیایی که علیه نیروهای ایران و ‏نیز کُردهای خود عراق به کار برده شد. در همه ‏آن موارد واکنش امریکا چه بود؟ امریکا سعی ‏کرد حتا جلوی محکومیتِ عراق را در سازمان ‏ملل بگیرد.امروز صدام را محاکمه می کنند که  ‏سلاح کشتار توده ای علیه کُردها بکار برده است ‏یا در سال 1982 کشتار وسیعی از شیعیان در ‏شهر دجیل راه انداخته، اما درست در همان ‏موقع وزارت امورخارجه امریکا اسم حکومت ‏صدام را از لیست کشورهای حامی تروریسم و ‏ناقض حقوق بشر حذف کرد و کمک های ‏مستقیم قابل توجهی  به عراق کرد .همین ‏رامسفلد را فرستادند باصدام مذاکره کند و او را ‏به حمایت های امریکا دلگرم سازد.در واقع ‏رامسفلد درست در همان سال 1982 به دیدار ‏صدام رفت . یک محقق امریکایی کتابی نوشته ‏در باره ی این که چطور شد که جمهوری ‏اسلامی کشیده شد به ماجرای سلاح هسته ‏ای.او میگوید در جریان جنگ ایران و عراق و ‏حمایت های مستقیم و غیر مستقیم امریکا از ‏صدام بود که رهبران جمهوری اسلامی دریافتند ‏که برای تحکیم موقعیت شان به سلاح اتمی نیاز ‏دارند ، یعنی وسیله ای باز دارنده که دیگران ‏نتوانند به راحتی باهاشان بازی کنند.‏
آرش: یعنی شما معتقد هستید که جمهوری ‏اسلامی قصدش از رسیدن به بمب اتم، داشتن ‏یک وسیله ی دفاعی است و امکان استفاده از ‏آن را ندارد.‏

شالگونی: دقیقاٌ‏
آرش: با سیاستی که جمهوری اسلامی تا کنون ‏در منطقه و سایر مناطق جهان داشته- مسئله ‏ی سرکردگی جهان اسلام، کمک رسانی به ‏جنبش های بنیادگرای اسلامی، و دامن زدن به ‏مسئله ی شیعه و سنی، تهدید اسرائیل، و از ‏همه مهم تر صدور حکومت اسلامی اش به سایر ‏نقاط جهان- فکر نمی کنید که از بمب استفاده ‏کند و باعث شروع یک جنگ تمام عیار بشود؟