پاسخ سوم‌:
به نظرم بعيد است مردم ايران انتخابات آينده را جدي بگيرند‌. همان‌طور كه شما هم گفته‌ايد‌، در دو انتخابات گذشته‌، تحريم ابعاد بسيار بي‌سابقه‌اي پيدا كرد‌. دليلي وجود ندارد كه آن روي‌كرد در انتخابات آينده تغيير پيدا كند‌. به نظر من‌، فقط در دو صورت‌، روي‌كرد مردم مي‌تواند تغيير يابد‌: احتمال اول اين است كه امريكا يا اسرائيل قبل از انتخابات به اقدامي نظامي عليه ايران دست بزنند و مردم (‌يعني اكثر مردم يا بخش‌هاي بزرگي از آن‌ها‌) به نوعي هم‌دلي با رژيم رانده شوند‌. اين احتمال بعيد است ولي اگر اتفاق بيفتد‌، ضربه‌اي خواهد بود براي جنبش آزادي و برابري خواهي مردم ايران‌. حالت ديگر اين است كه درگيري جناح‌هاي حكومتي چنان بالا بگيرد كه فضاي مساعدي براي بيان اعتراضات توده‌اي مردم فراهم بياورد‌. در چنين حالتي مداخله مردم‌، با توجه به سرخوردگي آن‌ها از امكان اصلاح در رژيم‌، احتمالاً در محدوده‌ي قانوني نخواهد ماند و به سرعت به جنبش‌هاي فراقانوني عليه رژيم تبديل خواهد شد‌. اين احتمال نيز به نظر من بعيد است‌ (‌و همان‌طور كه قبلاً اشاره كردم جناح‌هاي رژيم در اوضاع كنوني سعي مي‌كنند اختلافات‌شان را بيش از حد معين باد نزنند‌) ولي اگر اتفاق بيفتد‌، مي‌تواند به گسترش جنبش آزادي و برابري خواهي مردم كمك كند‌.

پاسخ چهارم‌:
به نظر من شركت در انتخابات آينده‌. تحت هر عنواني كه باشد‌، موقعيت رژيم را تقويت مي‌كند و حركتي را كه در دو انتخابات پيشين آغاز شده به عقب مي‌راند‌.تحريم انتخابات يكي از لوازم اوليه مبارزه عليه جمهوري اسلامي است و بنابراين هر چه گسترده‌تر‌، بهتر‌. اما مسئله اين است كه در مرحله‌ي كنوني مبارزات مردم ايران عليه جمهوري اسلامي‌، تحريم انتخابات به تنهايي كافي نيست و بايد فرصت بحث‌هاي مربوط به انتخابات را به فرصتي براي سازمان دادن اعتصاب‌ها و راه‌پيمايي‌ها و انواع حركت‌هاي نافرماني مدني تبديل كرد‌. زيرا در شرايط كنوني هر بحثي در باره‌ي انتخابات بيش از هرچيز يادآور نبود حق انتخاب مردم ايران و بي حقي عمومي آن‌ها در تعيين سرنوشت‌شان است‌.