به این مناسبت یکی از بزرگترین فاحشه خانه های کلن،«پاشای پیر» با آفیشی تبلیغاتی«از دنیا نزد دوستان پذیرایی می شود» که تمام سطح ساختمان ده طبقه ی این فاحشه خانه را می پوشاند،  آمادگی خود را برای پذیرایی از شرکت کننده ها و تماشاگران جام جهانی اعلام کرده است.
از طرف دیگر « آرتمیس» بزرگترین فاحشه خانه ی برلن، که به خوبی نمی توان دانست رقیب و یا شریک فاحشه خانه ی « پاشای پیر» است چند روزی است که کار خود را بعد از تعمیرات اخیر، از سر گرفته است. این فاحشه خانه تا استادیومی که مسابقات در آن انجام می گیرد، سه ایستگاه مترو فاصله دارد و ماه هاست که در این باره تبلیغات خود را شروع کرده است. چنان چه هفته ی پیش این مجموعه، پنجاه و هشتمین گروه خبرنگار را برای تهیه ی رپرتاژ پذیرا شد. مقالات بسیاری در چند ماه اخیر در رابطه با کیفیت سرویس در این فاحشه خانه که 3500 متر مربع زیربنا دارد در مطبوعات انعکاس یافته است. این که هدف از تعمیرات فقط برای استفاده در دوران بازی ها باشد قابل بررسی است، اما از آن جا که طبق برآوردهای مسئول این فاحشه خانه، درآمد آن در طی این بازی ها %50 رشد خواهد داشت، این سرمایه گذاری چندان هم بی حساب نبوده است.
پنج مسابقه در کلن صورت خواهد گرفت و از همین حالا تبلیغاتی که قرار است در اطراف استادیوم ها صورت بگیرد حاضرند. از 140 اتاق « پاشای پیر» که در مساحتی معادل 9000 مترمربع است، معمولا 90 اتاق در هفته و 100 تا 110 اتاق در آخر هفته دائماً پر هستند. اما در ماه ژوئن بایستی تمام اتاق ها مشتری داشته باشند.
در خانه ها نیز به همین منوال است: زنان اتاق ها را شبی 120 تا 180 یورو اجاره می کنند و بعضی از آن ها این اتاق ها را برای سال در اجاره ی خود دارند. مشتری ها 5 یورو حق ورود به این فاحشه خانه را می پردازند و سپس بنا بر استفاده ای که از سرویس های مختلف آن می کنند (ماساژ، سینما پورنو...و یا همخوابگی)  قیمت های متفاوتی می پردازند.
سه فاحشه خانه ی دیگر مشابه «پاشا» در آلمان وجود دارد که یکی از آن ها در مونیخ که محل اجرای پنج مسابقه است، می باشد. در دوازده شهر آلمان که در آن ها مسابقات اجرا می شود، دست اندرکاران تجارت سکس در حال آماده سازی می باشند. با علم به این که زنان به این مناسبت حاضر به جابه جایی می باشند.
با این که عدد 40000 فاحشه در کلن بارها و بارها از طرف منابع مختلف اعلام شده اما سخنگوی پلیس، یورگن گوبل اطمینان می دهد که در کلن بیش از 5000 تا 6000 فاحشه ای که معمولاً در آن جا کار می کنند، حضور نخواهند داشت. اما سرویس اجتماعی زنان کاتولیک که بیش از یک قرن است در آلمان با فحشا مبارزه می کند، اعلام کرده که بی شک زنان از شهرهای دیگر آلمان و خصوصاً از شهرهای مرزی به این مناسبت به کلن، مونیخ و یا برلن خواهند رفت. 
طبق نظر پلیس برلن، به 8000 زنی که در 700 محل رسمی مشغول به فحشا هستند در دوران بازی های جام جهانی بی شک توسط شبکه ی فحشای اجباری زنان بسیاری اضافه خواهند شد. با وجود کنترل شدیدتر مرزها، هیچ کس امروز قادر نیست ورود زنان را در چند ماه اخیر از آفریقا، آمریکای لاتین و اروپای شرقی نادیده بگیرد. و از آن جا که دولت آلمان فحشا را قانونی اعلام کرده است، کارسازان تجارت سکس بر روی این مورد انگشت گذاشته و به زنان می باورانند که بعد از مسابقات می توانند اجازه ی کار و اقامت در آلمان بگیرند. از طرفی«خانم رییس» های پاریسی از حالا، برای اجاره کردن اتاق های نزدیک استادیوم ها شریک شده و صدها تن از آنان پیش از وقت در محل حضور دارند.
برای درک بیشتر این جابه جایی و این همه هیجان در برنامه ریزی، بهتر است به چند عدد توجه شود: در طی این بازی ها 7 میلیون نفر که عمدتاً مرد هستند برای دیدن این بازی ها به 12 شهر آلمان می آیند. و از آن جا که فحشا و حرفه ی پااندازی در این کشور قانونی است، همه ی دست اندرکاران فحشا مشغول آماده سازی جشن پرمنفعت تن فروشی می باشند.
سازمان ملل فحشا را یکی از پرسودترین تجارت ها شناخته است: تجارتِ سلاح، مواد مخدر و زن از پردرآمدترین رشته های تجارت محسوب می شوند. و از آن جا که برای سازمان های مافیایی، تجارت سکس ارزان تر و کم خطرتر و پرسودتر می باشد، این تجارت غیرانسانی روز به روز رو به رشد است. کم خطرتر است، زیرا گذاشتن یک زن در کنار خیابان و یا فروش او از طریق انترنت هیچ گونه سرمایه گذاریِ اولیه نمی خواهد. کم خطرتر است زیرا: گذراندن یک زن از مرز بسیار بی خطرتر است، تهیه ی پاسپورت و ویزا کاری شدنی است و وسایل نقلیه بسیار سریع عمل می کنند. پرسودتر است زیرا، مواد مخدر را می توان یک بار فروخت در حالی که جسم یک زن را می توان بارها فروخت.
و از آن جا که جهانی شدن سرمایه، فقیرتر شدن اقشار مختلف را به همراه دارد، رشد این تجارت روی دیگر سکه ی جهانی شدن سرمایه به حساب می آید. بنا بر اظهارات ژیل لکلرک، از مؤسسه ی یوروپل، درآمد سالیانه ی فحشا 60 میلیارد یورو می باشد در حالی ریشارد پولن، جامعه شناس این عدد را 1000 میلیارد دلار آمریکایی تخمین می زند.
صندوق سازمان ملل تعداد زنان و کودکان قربانی سوء استفاده های جنسی را 4 میلیون اعلام می کند که 90 % آن ها به منظور فحشا صورت می گیرد و از این تعداد 75 %  این زنان زیر 25 سال دارند. 
از آنجا که جام جهانی این اعداد و منافع را دو چندان می کند، دست اندرکاران تجارت سکس و قاچاقچیان جسم انسان، نیروی به کارگیری خود و تعلیم زنان را با هدف رضایت مشتری دو چندان می کنند.
این روش ها مبتنی بر ترس، دزدیدن، شکنجه، تجاوز، شانتاژ و تهدید به مرگ یکی از افراد خانواده ی این زنان است. مدت تعلیم- «رام کردن» - سه هفته به درازا می کشد که در طی این دوران، چنان فشاری روی زنان گذاشته می شود تا هرگونه مقاومت روانی را در آن ها از بین برود. در نتیجه فاحشه هایی که منتظر طرفداران ورزش و جام جهانی هستند همه ی این وحشیگری ها را از سر گذرانده اند.
با نظرات کلودین لوگردینیه این خطوط را به پایان می برم:
«می توان دلبستگی این مردان به این قدیمی ترین مؤسسه ای که زنان را در اختیار مردان قرار می دهد، یعنی فاحشه خانه ها را فهمید: این محل، جایی است که همه حقی از آنِ ماست، بی مسئولیتی کامل، بی هیچ اجباری. در قبال پولی صاحب جسمی می شویم. در همه جا، در همه زمان، تا زمانی که اخلاقیات پدرسالار- مردسالار بر جامعه حکم می راند، محل هایی وجود خواهند داشت تا در آن سکسوالیته ی مردانه ی عاری از هرگونه مسئولیت اجتماعی بتواند به راحتی تأمین شود. پس مانع اصلی در مبارزه با فحشا، جمع این دو عامل است: پول و تسلط مردانه.

منابع: مقاله ی سیلوی ژان و آن لر دو لاوال، نشریه ی «اومانیته دیمانش» ماه مه 2006