|
بزرگداشت روز جهاني زنداني سياسي
|
|
|
همايون ايواني
|
|
صفحه 3 از 3
عدم پرداخت دستمزدها، يکي از سرچشمه¬هاي اعتراضات کارگري بود. براي نمونه، کارگران چيت¬سازي بهشهر (يکي از شهرهاي ايران)، در آپريل 2003، براي اعتراض به عدم پرداخت 26 ماه دستمزدها و پاداش¬هايشان به تظاهرات و تعدادي از آن¬ها اعتصاب غذا کردند. نيروهاي ضدشورش علاوه حمله به کارگران، 19 نفر از آنان را دستگير کرد.
بيکارسازي حاصل از سياست¬هاي نئوليبرالي رژيم نيز يکي از منابع اعتراضات بود. از آن جمله به اعتراض کارگران کارخانه ذوب مس در ژانويه و فوريه 2004 مي¬توان اشاره کرد که بنا به گزارشات دولتي، در اثر حمله نيروهاي مسلح رژيم 4 کشته و 40 زخمي به جاي گذاشته است. 80 نفر از معترضين نيز دستگير شده¬اند. اين واقعه با موجي از همدردي و همبستگي در ميان کارگران روبرو شده است.
به چنين اعتراضاتي که دستگيري و زندان را براي فعالين آن به همراه دارد، اعتصابات معلمان، پرستاران و پرسنل بيمارستان¬ها را مي¬توان اضافه کرد. ذکر مثال¬هاي فوق کفايت مي¬کند تا تصويري از جنبش کنوني در ايران را در مقايسه با دهه هفتاد و هشتاد ميلادي به دست آوريد.
اگر در دهه¬هاي پيشين، فعالين سازمان¬ها و گروه¬هاي کمونيستي و انقلابي يکي از مهم¬ترين بخش¬هاي دستگيرشدگان را تشکيل مي¬دادند، اينک در سال¬هاي اول قرن بيست و يکم، با توجه به تغيير بافت فعالين و نحوه فعاليت آنان نسبت به دهه¬هاي پيشين ، ترکيب زندانيان سياسي نيز تغيير يافته است. در کنار دستگيري¬هايي فعالين و يا روشنفکران انقلابي شناخته شده، اين بار ثقل جنبش ما، به سوي خواسته¬هاي معين اجتماعي و طبقاتي انتقال يافته است. دستگيري وکلا، نويسندگان و روزنامه¬نگاراني مترقي، با انبوهي از دستگيري فعالين جنبش جوانان و دانشجويان، جنبش زنان، کارگران پيشرو و نيز اقشار کارمندي همراه شده است. بافتي وسيع، که حکايت از ژرفاي نوين جنبش کنوني در ايران دارد و بازتاب خود را در زندان¬هاي سياسي نيز مي¬يابد. از همين روست که مبارزه براي آزادي زندانيان سياسي و لغو شکنجه، جزئي جدايي ناپذير از مبارزه اجتماعي و طبقاتي در ايران شده است.
اگر اشتباه نکنم، چنين وضعي کم وبيش در ساير کشورها و نيز با توجه به ويژگي¬هاي آن کشورها، ماديت دارد. مي¬توان چنين بيان کرد که حضور ما در جنبشي که خواهان آزادي تمامي زندانيان سياسي در جهان است، به طور ضمني و يا گاه آشکار، بيان خواست ماست براي تغيير سيستم اقتصادي-اجتماعي¬اي که منجر به توليد و بازتوليد زندان، شکنجه و اختناق در سراسر جهان مي¬شود. نظامي که در سال¬هاي اخير بيش از پيش به نظامي¬گري و سرکوب عريان در سطح جهان روي آورده است. از توجه شما به سخنانم متشکرم
.
* سخنراني همايون ايواني در روز جهاني زنداني سياسي در مونستر/ آلمان 2004
|
Once
Monthly
