|
گفت وگو با حيدر در باره ی کتابِ «شورشيان آرمانخواه»
|
|
|
پرويز قليچخاني
|
|
صفحه 5 از 14
ما هم متقابلاً در مورد مسائلي كه در خارج بود و امكانات موجود صحبت كرديم. از طرف رفقا ، فاطي و قاسم سيادتي تمام مدت با ما بودند، رفيق هادي رفت و آمد داشت و بعد رفيق منصور (رضا غبرائي) آمد و بعد از چند روز هم رفيق مجيد « قربانعلي عبدالرحيم پور » آمد. كه آن موقع اين چهار رفيق، رهبري سازمان در داخل محسوب ميشدند. نكتهاي كه براي من روشن شد، اين بود كه اين رفقا اطلاعات چنداني راجع به گذشته و روند هايي كه طي شده بود نداشتند. اين نشان ميداد ضرباتي كه وارد آمده بخش مهمي از آن تجربه از بين رفته است.
س : شما تا قبل از رفتن به خارج، با تشكيلات داخل ارتباط مستقيم داشتيد، آيا ميتوانيد روشن گنيد، چه كساني در دورههاي مختلف در رهبري سازمان بودند؟ و بعد از ضربهي مهرآباد جنوبي، تركيب رهبري در داخل چگونه بود؟
|
Once
Monthly
