|
لِوگرينبرگ
|
چه فرقيست بين تروريسم دولتي و عمليات فردي تروريستي؟ اگر اين فرق را خوب بفهميم به اهريمني بودن سياستهاي آمريكا در خاورميانه و فجايعي كه به بار خواهد آورد نيز پي خواهيم برد. وقتي ياسرعرفات در دفتر كارش به محاصره افتاد و نيروهاي اشغالگر اسرائيلي وي را به گروگان گرفتند، دائماً تحت فشار قرار داشت كه ترور و تروريسم مبارزين را محكوم كند. ايالات متحده تروريسم دولتي اسرائيل را « دفاع از خود» تعريف ميكند، حال آن كه كساني را كه به عمليات انتحاريِ انفجاري دست مي زنند تروريست مينامد.
تنها فرق اندك اين است كه مسئوليت اقدامات تجاوزكارانهي اسرائيل به عهدهي آريل شارون، بنيامين بناليعازر [وزير دفاع]، شيمون پرز [وزير خارجه] و شائول موفاز [رئيس ستاد ارتش] است، در حالي كه عمليات فردي تروريستي را افرادي نوميد، و معمولاً بر خلاف ميل و ارادهي عرفات انجام ميدهند. يك ساعت پس از آن كه عرفات با آتش بس موافقت كرد و عيد پاك را به يهوديان شادباش گفت، يك نفر خود را در هتل ناتانيا [نزديك تلآويو] با بمب منفجر كرد و 22 بيگناه را كه در جشن عيد پاك شركت داشتند كشت. اما عرفات را مسئول اين اقدام شمردند و براساس اين اتهام عمليات وسيع كنوني ارتش را توجيه كردند. هم زمان، مسئوليت شارون در جنايات جنگي اسرائيل به كلي ناديده گرفته مي شود. در برابر قتلهاي هدفمندِ حدود 100 تن از فلسطينيها چه كسي را بايد دستگير كرد؟ در برابر قتل بيش از 120 تن از هيئت پيراپزشكي فلسطيني چه كسي را بايد به زندان انداخت؟ در برابر قتل بيش از 1200 فلسطيني و مجازات دستجمعي بيش از 3 ميليون نفر طي مدت 18 ماه گذشته چه كسي را بايد محاكمه كرد؟ در برابر شهرك سازيهاي غيرقانوني در اراضي اشغالي فلسطيني و سر پيچي از قطعنامههاي ملل متحد طي 35 سال گذشته چه كسي را بايد در دادگاه بينالمللي به محاكمه كشيد؟ عمليات انفجاري كه منجر به قتل شهروندان مي شود بايد صريحاً محكوم شود. اينها اقداماتي غير اخلاقيست و مرتكبين آن بايد به زندان بيفتند ولي آنها را نميتوان با تروريسم دولتي كه حكومت اسرائيل مرتكب مي شود، مقايسه كرد. عمليات انتحاري فردي اقدامات نوميدانهاي است از طرف مردمي كه براي خود آيندهاي نميبينند و از سوي افكار عمومي بينالمللي به نحوي غير منصفانه و برخلاف حقيقت ناديده گرفته ميشوند. در حالي كه اقدامات دولت اسرائيل مبني بر تصميمات خونسردانه و از پيش محاسبه شدهاي صورت ميگيرد كه دولت و دستگاههاي نظامي اشغالگر با تجهيزات كامل، با تأمين مالي و برخوردار از حمايتِ تنها ابر قدرت جهاني به اجرا در مياورند. با وجود اين، در مباحث عمومي، تروريسم دولتي و عمليات انتحاري فردي را به عنوان عملياتي كه با هم قابل مقايسهاند، در نظر نميگيرند، بلكه تروريسم دولتي و جناياتي را كه دولت اسرائيل مرتكب ميشود، به عنوان «دفاع از خود» مشروعيت ميدهند و در همين حال از عرفات كه در محاصره قرار دارد ميخواهند كه تروريستها را دستگير كند. من ميخواهم بپرسم: چه كسي شارون را كه مستقيماً مسئول دستور قتل فلسطينيهاست دستگير خواهد كرد؟ چه موقع او را نيز تروريست خواهند ناميد؟ دنيا فرياد فلسطينيها را كه تنها خواستشان آزادي و استقلال است، تا كي نشنيده و ناديده خواهد گرفت؟ دنيا چه وقت به اين امر توجه خواهد كرد كه هدف دولت اسرائيل نه برقراري امنيت، بلكه اشغال و به زير يوغ كشيدن مردم فلسطين است؟ ما به عنوان اسرائيليهايي كه در اپوزيسيون قرار داريم با دولت خودمان مبارزه ميكنيم ولي حمايت بينالمللي كه شارون از آن برخوردار است مبارزهي ما را همواره به خطر مياندازد. افكار عمومي بينالمللي در كليت خود بايد دگرگون شود. ملل متحد بايد نيروهاي بازدارنده مستقر كند تا خون ريزي را متوقف سازد و از بدتر شدن قريبالوقوع اوضاع جلوگيري كند. اسرائيليها و فلسطينيها شديداً نيازمند بيداريِ افكار عمومي در جامعهي بينالمللي و تغيير رفتار آنند. اينهاست آن چه بدانها نيازمنديم تا زندگي خود را (به معناي مادي كلمه) حفظ كنيم و اميد به آيندهاي بهتر برايمان باقي بماند. مقالهي زير هم نمونهايست از بيداري وجدانها در خود اسرائيل: Lev Grinberg متخصصِ جامعه شناسي سياسي و مدير مؤسسهي تحقيقات اجتماعي همفري در دانشگاه بنگورين در اسرائيل
|