|
گفت و گوهایی در باره ی رفراندوم
|
|
|
آرش
|
|
صفحه 1 از 26 از آذر ماه امسال تا کنون که «فراخوانِ برگزاري رفراندوم» توسط 8 تن از چهرههاي ملي و ملي مذهبي و دانشجويان در داخل و خارج ايران از شبكههاي اينترنتي منتشر شده، بیش از سی صد مقاله در رسانه های خبری در تأیید و حمایت از این فراخوان و نقد و یررسی آن، منتشر شده است. در این شماره ی «آرش» گفت وگوهایی داریم با تنی چند از کادرهای سیاسی اپوزیسیون خارج از کشور- تراب ثالث، بیژن حکمت،مهرداد باباعلی، شهاب برهان، فرزین بسته جانی در باره ی چندو چون این طرح و مقالاتی از سعید رهنما، فریبرز سنجری و بهزاد مالکی.
آرش
گفت و گوي «آرش» با تراب ثالث
در ديداري با آقاي تراب ثالث در لندن، از فرصت استفاده كرده گفت و گوي گوتاهي داشتم در مورد «فراخوان ملي رفراندوم» كه اين روزها در اكثر مطبوعات و «سايت»هاي خبري خارج از كشور مطرح است. آن چه در زير ميخوانيد حاصل اين گفت وگوست.
آرش: همانطور كه ميدانيد در هفتم آذر ماه امسال هفت تن- خانم مهرانگيز كار، و آقايان علي افشاري، رضا دلبري، محمد محسن سازگارا، اكبر عطري، محمد ملكي و عبدالله مؤمني- از چهرههاي ملي و ملي مذهبي و دانشجويي، اقدام به انتشار اينترنتيِ «فراخوان ملي رفراندوم» كردند كه در آن خواهان «برگزاري يك همهپرسي با نظارت نهادهاي بينالمللي براي تشكيل مجلس مؤسسان به منظور تدوين پيش نويس يك قانون اساسي نوين، مبتني بر اعلاميه جهاني حقوق بشر و ميثاقهاي الحاقي آن، با رأي آزاد مردم» شدند. سپس در سايت انترنتي اين جريان اعلام شد كه عليرغم حضور دكتر ناصر زرافشان در كميته اقدام براي همه پرسي، تأييد حضور ايشان به علت حبس با تأخير واصل گرديد. نظر شما، در مورد اين " فراخوان ملی رفراندم" و چگونگي شكلگيري آن كه با امضاي هشت نفر منتشر شده چيست؟
تراب ثالث: به نظر من، ما سوسياليستها عليالاصول نميتوانيم مخالف رفراندوم باشيم؛ بنابراين همه پرسي اگر بتواند به پيشبرد اهداف تودههاي وسيع مردم كمك كند، بايد از طرف ما مورد حمايت قرار گيرد. پس رفراندوم چيز بدي نيست و چه بهتر كه در هر نظامي هر چه بيشتر از آن استفاده شود. ولي به نظر من اين طرح رفرندوم در چهارچوب وضعيت سياسي رژيم جمهوري اسلامي، خطرات عمدهاي را در بر دارد كه مستلزم مخالفت ما سوسياليستها و هر انسان دموكرات و آزادي خواهي است. دليلش هم خيلي ساده است: مهمترين خطري كه جنبش براي دموكراسي را در ايران تهديد ميكند، راه حلهاي از بالاست؛ به اين معني كه ما در دوراني به سر ميبريم كه اپوزيسيونِ متشكل در ايران وجود ندارد هر چند كه بحران رژيم هر روز عميقتر و عميقتر ميشود، همانطوري كه تضادهاي دروني خود رژيم هر روز اين را بيشتر و بيشتر نشان ميدهد. رژيم، واقعاً به بنبست رسيده، يعني مردم اين حكومت را نميخواهند و حكومت هم نميتواند به شكل سابق حكومت كند؛ ما سالهاست چنين وضعي را در ايران داريم. تنها چيزي كه به حفظ اين رژيم كمك كرده در واقع تناسب قواييست كه متأسفانه در عرض چند سال گذشته نتوانسته تغيير كند. تودههاي مردم هنوز غير متشكلاند و اپوزيسيون و آلترناتيو و بديل واقعي در مقابل مردم وجود ندارد، مردم اعتماد به نفس آنچناني ندارند و قواي سركوب رژيم هنوز به نظر ميآيد دست نخورده و قوي سرجايش ايستاده است. از طرف ديگر هم رژيم با مانورهايي كه در منطقه ميدهد، به خصوص بعد از ماجراي جنگ امريكا در عراق، حتا به نظر ميرسد كه وضعيتاش قويتر هم شده باشد. بنابراين تناسب قوايي كه در اوضاع فعلي ايران برقرار است اجازه نميدهد كه جنبش از پايين آنطور كه بايد و شايد شكل بگيرد.
در چنين شرايطي يكي از خطرات عمدهاي كه مبارزه براي دموكراسي را تهديد ميكند، همانطور كه گفتم راه حل از بالاست. يعني در مقابل جنبش آزاديخواهي تودهاي، در شرايطي كه رژيم وارد بحران عميقي بشود بخشي از خود رژيم به كمك اپوزيسيون بورژوايي خارج از كشور- چه بخش سلطنت طلباش، چه بخش مشروطه خواهاش و چه بخش جمهوري خواهش- و نيز كشورهاي سرمايهداري غربي از قبيل انگلستان، فرانسه، امريكا و... دستكارياي از بالا در رژيم ايجاد كنند، به يك شكلي رژيم را بزك كنند و آن علائم خيلي مشخص اسلامي و استبدادياش را در واقع به معنياي بر طرف كنند و اين دستگاه بزك شده را به عنوان تغيير رژيم به مردم حُقنه كنند. به نظرم اين عمدهترين خطريست كه در سالهاي آينده جنبش را در ايران تهديد ميكند. از اين زاويه طرح رفراندوم طرحي است كه دارد مقدمات كار را فراهم ميكند. البته خيلي از عناصر در اپوزيسيون ايران رفراندوم را سالهاست مطرح كرده و ميكنند؛ چه از داخل نيروهاي اپوزيسيون بورژوايي و چه از داخل نيرهاي اپوزيسيون در واقع به يك شكل سوسياليستي و چه از داخل خود رژيم، اين شعار سالهاست مطرح شده است. دليلي كه به نظر من امروز و يك دفعه عمده شد دقيقاً همين جنبهايست كه من فكر ميكنم و آنهم اين كه بحران سياسي رژيم قريبالوقوع است و به همين خاطر دارند شرايط را به يك شكلي براي نوعي تغيير و دستكاري از بالا آماده ميكنند و اين براي حفظ بخش عمدهاي از دستگاه دولتي است. و بي دليل هم نيست كه نيروهايي كه در اين طرح يك دفعه بسيج شدهاند و بويژه آنهايي كه طراحهاي اصلي قضيه هستند، تا اندازه زيادي براساس مذاكرات قبلي آمدهاند و اين طرح را مطرح كردهاند. يك مرتبه ميبينيم كه هم زمان واكنشهايي از طرف انگلستان و بخشهايي از سناي امريكا و نيز بخشي از هيئت حاكمه فرانسه نشان داده ميشود. و دليل آن نيز همانا بحثهايي است كه از ماهها قبل و پشت پرده صورت گرفته است. تصادفي نيست، شعاري كه سالها مطرح بوده يك دفعه به يك كاتاليزري براي تجمع نيروهاي متناقض و عجيب و غريب تبديل شده است كه چشماندازشان به نظر من يك نوع نگاه به خارج است.
|
Once
Monthly
