از فرداي استقرار رژيم اسلامي، مردم ايران شاهد كشتارِ فرزندانِ آزادي‌خواه خود به دست اين جانيان حاكم بر ايران‌اند‌.
 از فرداي انقلاب‌، مردم ايران‌ با انواع و اقسام ترفندهای این غاصبان قدرت مواجه بوده‌اند. در طول این سال ها آن چه به تناوب تغییر کرده نه هویت غیرمردمی آن، بلکه شیوه ها و روش‌های جمهوری اسلامی ايران برای حفظ قدرت بوده است. شاید مروری بر این شیوه ها برای تازه کردن حافظه‌ي عمومی چندان بی فایده نباشد.
سال‌ها دستگیری و اعدام های کور و بدون محاکمه آزادي‌خواهان، قتل های زنجیره‌ای، دعواهای درون قدرت و توافق های آخرین دقیقه‌ای بر سر مسائل پا‌يه‌ای که قدرت آنها را متزلزل می‌کرد همه در جهت حفظ نظام ننگينِ‌شان و پشت کردن به منافع مردم ایران بوده و هست. رژیم بعد از اطمینان از سرکوب مبارزان و سازمان‌هاي سياسي در درون کشور‌، و به تبعید فرستادن جمعیت قابل توجهی از اندیشمندان و روشنفکران جامعه، چند سالی است که سياست ديگري را برای مبارزه با مردم و نفی مبارزات سیاسی علیه این قدرت ضد مردمی در دستور کار خود قرار داده است.
 این سیاست عبارت از جعل تاریخ مبارزات و پاشیدن گرد فراموشی بر حقایق تاریخی- سیاسی چندین دهه‌ی اخیر می باشد. کتاب سازی‌هاي « مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات» به منظور مسخ تاریخ سیاسیِ افراد و سازمان های سیاسی، یکی از این ترفند ها است.
به تازگی‌ نيز‌، كار بمزدانِ رژيم اسلامي‌، اقدام به بازگشاييِ«‌پرونده‌ها‌ی سی خرداد 60» در نشریه‌ای به نام «‌چشم انداز» - در داخل کشور- نموده‌اند كه مصاحبه هایی‌ست توسط لطف الله میثمی با دست‌اندر كاران رژيم اسلامي‌؛ كه همگي کوششي‌ست  در برائت خود از این همه جنایت.
 از آنجا که به گفته‌ي خود مسئولين وزارت اطلاعلات‌- در مقدمه‌‌ي کتاب‌های منتشره- نسل جوانی که با تاریخ گذشته در ارتباط مستقیم نبوده مخاطبان اولیه این اسناد هستند‌! بر آن بودیم تا در شانزدهمین سالگشت قتل عام زندانیان سیاسی سال 1367، مروری بر این مصاحبه ها داشته باشیم تا از طرفی سهم خود را در افشای حقایق جعل شده توسط رژیم ادا کنیم و هم به همراه خانواده‌هاي قربانيان سال‌هاي 63 - 1360 و اوج اين كشتارها در سال 1367‌، اجازه ندهیم این جنایات در شعار آشتی ملی که رژیم به تازگی در بوق و کرنا کرده گم شود. ما تبعيديان ايراني به همراه همه‌ي خانواده‌هاي قربانيانِ اين چند ساله، نخواهيم گذاشت كه چگونگي اين گشتارها توسط مسئولين رژيم اسلامي‌، به فراموشي سپرده شود‌. بر ماست تا به سهم خود بر اين درد انگشت گذاريم و مانع فراموشيِ انسانِ پر مشغله‌ي امروزي شويم‌.
ما كه شاهد اين‌گونه مصاحبه ها و معلق زدن‌ها و ویراژدادن‌هایِ قلم ‌بمزدانِ رژیم برای فرار از مسئولیت های خود در قبال این جنایات بوده‌ايم‌، با عده ای از دوستان تماس گرفتیم و بر باز کردن پرونده‌ای در این زمینه قرار گذاشتیم. اما متاسفانه این پرونده برای این شماره‌ی آرش حاضر نشد. با امید به نشر آن در شماره‌هاي آتی‌‌؛ در اين شماره با مقالاتی از مهدی اصلانی، عباس هاشمی، سخنرانی بهروز فراهانی و اسد سيف‌، و شعر حسن حسام‌، یاد عزيزانمان راِ  در کشتارهای سال 60 تا 67   گرامي‌مي‌داريم‌.