|
مرتضي محيط
|
|
صفحه 9 از 12
نقش هري مگداف- تئوري امپرياليسم
از سال 1954 به بعد سوئيزي و هوبرمن مقالات كوبنده و انتقادي پر شماري در انتقاد از جنگ ويتنام در مانتلي ريويو منتشر كردند. مجموعهي اين مقالات به صورت كتابي زير عنوان «ويتنام: جنگ بي پايان-1970-1954» انتشار يافت كه در آن نقد پرتوان آن دو از نظام سرمايهداري منعكس بود. هوبرمن سال 1968 ناگهان در اثر سكته قلبي درگذشت. سوئيزي چند مقاله آخر در باره ويتنام را به اتفاق هري مگداف نوشت. پس از درگذشت هوبرمن. مگداف به عنوان سردبير به مانتلي ريويو پيوست و بيش از سوئيزي و هوبرمن به نقد سيستماتيك امپرياليسم پرداخت.
هري مگداف، پيش و بعد از پيوستن به مانتلي ريويو، سلسله مقالات پر اهميتي در باره امپرياليسم امريكا نوشت كه در سال 1969 به صورت كتاب «عصر امپرياليسم» به چاپ رسيد؛ اثري كه تكميل كننده كتاب «سرمايه انحصاري» بود. كتاب بعدي مگداف «امپرياليسم: از عصر استعمار تا كنون» (1978) مجموعهاي از مقالات مانتلي ريويو بود كه مقدمه آن را مقاله مبسوطي تشكيل ميداد كه مگداف براي دائرهالمعارف بريتانيا نوشته بود.
از سال 1969 به بعد مگداف و سوئيزي آغاز به نوشتن سلسله مقالاتي زير عنوان «بررسي ماهانه» در باره اقتصاد امريكا كردند. اين مقالات بر پايه مجموعهاي از تحليلهاي تئوريك بود كه سوئيزي در تكامل آنها نقش داشت. دانش عميق مگداف از آمارهاي دولتي امريكا، شكل ملموسي به نقد آنها از اقتصاد امريكا ميداد؛ نقدي كه بندرت در ديگر نشريات راديكال ديده ميشد. مگداف قبلاً (1965) در نشريه socialist Register نقش تعيين كننده گسترش بخش مالي اقتصاد را به عنوان تعديل كننده ركود اقتصادي مطرح كرده بود. حال سوئيزي و مگداف رابطهي ميان ركود اقتصادي و گسترش حجم بازار مالي و شمار ديگري از مشكلات اقتصادي را به طور سيستماتيك طي مقالات متعددي مورد تحليل قرار دادند كه بعداً به صورت پنج كتاب توسط انتشارات مانتلي ريوي چاپ شد: «ديناميك سرمايهداري امريكا» (1970)؛ «پايان تنعم» (1977)؛ «عمقگيري بحران سرمايهداري امريكا» (1980)؛ «ركود و انفجار مالي» (1987)؛ و «بحران برگشت ناپذير» (1988).
نقش هَري بريورمن در تكامل تئوري «سرمايه انحصاري»
تحول عمدهاي كه در تئوري «سرمايه انحصاري» صورت گرفت و سوئيزي از آن تأثير پذيرفت، انتشار كتاب هَري بريورمن زير عنوان «كار و سرمايه انحصاري» بود. بريورمن از سال 1967 مسئول انتشارات مانتلي ريويو بود. او كه در بروكلين بدنيا آمده و بزرگ شده بود، سالهاي طولاني در كارگاههاي مسگري و فلزكاري صنايع كشتي سازي و فولاد كار كرده بود و در عين حال در آن كارگاهها به عنوان يك سوسياليست متمايل
به تروتسكيسم و سازمانده اتحاديهاي فعال بود. سال 1953 بريورمن و گروهي به رهبري برت كوكران حزب كارگران سوسياليست (SWP) را ترك كردند. بريورمن سردبير مجله «امريكن سوسياليست» بود تا اين كه مجله در سال 1960 تعطيل شد. مانتلي ريويو و امريكن سوسياليست در ماههاي جولاي- اگوست 1958 به اتفاق هم شماره مجلهاي در باره امور كارگري انتشار دادند.
بريورمن پس از پيوستن به مانتلي ريويو به عنوان مسئول انتشارات، كوشش كرد اين انتشاراتي را بر پايههاي چنان استواري قرار دهد كه به عنوان «انتشارات دانشگاه چپ» شناخته شود. در اين دوره مانتلي ريويو دست به انتشار برخي از مهمترين آثار از جمله كتابهايي زد كه از زبانهاي ديگر ترجمه شده بودند: «سرمايهداري و توسعه نيافتگي در امريكاي لاتين» نوشته اندره گوندر فرانك (1967)؛ «خاطرات انقلاب كوبا» نوشته چهگوارا (1968)؛ «تئوري اقتصادي ماركس» نوشته ارنست مندل (1970)؛ «لنين و فلسفه» نوشته لوئيس التوسر (1971)؛ «بحث در باره استعمار» نوشته اِمه سِزِر (1972)؛ «رگهاي باز امريكاي لاتين» نوشته ادواردو گاليانو (1973)؛ «انباشت در سطح جهان» نوشته سمير امين (1974)؛ «نگاهي به مردم شناسي زنان» تأليف رينا رايتر (1975)؛ و «جنگهاي طبقاتي در اتحاد شوروي» نوشته شارل بتلهايم. اما پر فروشترين كتاب انتشاراتي مانتلي ريويو كتاب «كار و سرمايه انحصاري» نوشته خود هَري بريورمن بود كه در سال 1974 منتشر شد.
باران و سوئيزي در كتاب «سرمايه انحصاري» تقريباً فقط به شرايط اقتصاد كلان پرداخته و آن بخش از نقد ماركس را كه مستقيماً به ريشه مسئله يعني خود فرايند كار ميرفت تا حدودي ناديده گرفته بودند. بريورمن در كتاب خود اين فرض غالب را كه شرايط كار در جهان سرمايهداري در اثر افزايش مهارت به طور دائم در حال بهبود بوده است به چالش گرفت. او با تكيه بر تحليل ماركس و بررسي دقيق نقشي كه «مديريت علمي» فردريك تيلور در تغيير روابط كار مدرن بازي كرده ثابت ميكند كه در نظام سرمايهداري آنچه بر فرايند كار غالب است، ادامه تباه شدن شرايط كار و مبارزه ميان كار و سرمايه بر سر كنترل شغل كارگر بوده است. نقد بريورمن به پروسه كار در رشته جامعه شناسي مانند بمب صدا كرد و منجر به باز شدن حوزه كاملاً جديدي در باره مطالعه فرايند كار شد. كتاب بريورمن در سال 1990 توسط «جامعه شناسي معاصر» كه مجله نقد و بررسي مجمع جامعه شناسان امريكاست به عنوان يكي از پر نفوذترين كتابها در جامعه شناسي امريكا در بيست سال اخير شناخته شد. كتاب بريورمن براي پال سوئيزي- كه مقدمهاي بر آن نوشت- به نوعي الهام بخش بود و به نظر او قدرت نقد ماركس را تأييد ميكرد. سوئيزي در واقع تا آنجا تحت تأثير كتاب بريورمن قرار گرفت كه با انتقاد از خود نوشت كه به دليل نداشتن آگاهي عميق چون بريورمن از فرايند كار ، او و پال باران در جاهايي از كتاب «سرمايه انحصاري» بيش از حد ايدئولوژي غالب مبني بر افزايش مهارت كارگر را پذيرفتهاند. كتاب «كار و سرمايه انحصاري» به برقراري مجدد پيوند ميان مانتلي ريويو و تحليل سوئيزي با مبارزات كارگري در ايالات متحده كه در سالهاي دده 1950 و 1960 به سستي گرائيده بود كمك كرد.
توجه مجدد به مبارزات كارگري امريكا
سوئيزي از پشتيبانان پابرجاي دولت سوسياليستي، دموكراتيك و منتخب مردمِ سالوادور النده در شيلي بود و به عنوان مهمان افتخاري مجلس افتتاح رياست جمهوري او به آنجا دعوت شد. اما هم او و هم مگداف به النده هشدار دادند كه بدون در دست داشتن قدرت نظامي، در شرايط موجود جهانِ سرمايهداري، دولت آنها در معرض خطر خواهد بود. كودتاي بعدي سازمان سيا در شيلي كه آلنده قرباني آن گرديد، به نظر سوئيزي جدي بودن اين هشدار را آشكارا ثابت كرد.
|
Once
Monthly
