|
پایان ۶۰سال زندگی مبارزاتی
|
|
|
جمعی از دوستانش
|
حوالی ظهر ۲۵ ژانویه ۲۰۰۲ در اطاقکی محقر، در شهر کوچک شمالی انگلیس به نام Leuth، که گاه بو و طعم هوای رشت را می داد همه چیز برای حلق آویز کردن ۶۰سال زندگی عشق، کینه و مبارزه و بالاخره رنج و رنج و رنج آماده بود.
حسین جامعی در ۲۴سپتامبر ۱۹۳۸متولد شد. در سال های ۶۰ به انگلیس مهاجرت کرد و این در حالی بود که عمیقاّ به زادگاهش عشق می ورزید.
در سال های دهه ی ۶۰ او حضور فعالی در مبارزات کنفدارسیون دانشجویان ایرانی در انگلیس داشت و با منوچهر کلانتری در نشریه ی باختر امروز همکاری می کرد. آشنایی و همکاری او با منوچهر بعدها به شروع فعالیت در نشریه ی 19 بهمن که ناشر اخبار و آثار نوشتاری جنبش مسلحانه فدائیان خلق بود انجامید. این همکاری با پیوستن چند تن دیگر از مبارزین ان دوره به پایه گذاری گروه 19 بهمن و ادامه ی انتشار نظرات بیژن جزنی در نشره 19 بهمن تئوریک در سطح خارج از کشور منتهی شد. او در تنظیم، چاپ و توزیع نوشته های بیژن جزنی در نشره ی 19 بهمن تئوریک سهم زیادی داشت. هم چنین در چاپ و توزیع نشره ی 19 بهمن دانشجویی که نتیجه ی همکاری نزدیک گروه 19 بهمن با سازمان چریک های فدایی خلق بود فعالانه شرکت داشت. در کنار فعالیت در گروه 19 بهمن و جنبش کنفدراسیون جهانی او عضو «کمیته ایران» دفاع از جنبش ایران در انگلستان بود. در این کمیته او با منوچهر کلانتری و فرد هالیدی که از حامیان فعال جنبش ایران در آن دوره بود فعالیت داشت. ترجمه و انتشار آثار بیژن جزنی به انگلیسی تماماّ بر عهده او بود که با ویراستاری فرد هالیدی منتشر می شد. در این مورد می توان به ترجمهی جمع بندی مبارزات سی ساله اخیر در ایران، 19 بهمن تئوریک شمارهی 6 دی ماه 1354 اشاره کرد.
فعالیت های مبارزاتی او تا انقلاب بهمن سال 57 به همین روال ادامه داشت. با انقلاب بهمن که بخش عظیمی از فعالین خارج به ایران برگشتند او در خارج باقی ماند و در مبارزات پشتیبانی از جنبش فدائیان خلق ایران شرکت داشت. شکست انقلاب بهمن و انشعاب جنبش فدائیان خلق به اکثریت و اقلیت اثرات خود را در روحیه و زندگی او به جای گذاشت. پس از انشعاب اگر چه ابتدا در جهت مواضع اکثریت متمایل بود لاکن پس از مدتی از این تمایل فاصله گرفت. او در این دوره بیشتر با تنها فرزند خود لئون که حاصل ازدواج با همسر انگلیسی اش بود دلبسته بود و دیدار یاران قدیمی دوره ی مبارزه ی سیاسی و مناسبات تلخ و شیرین با آن ها نیز پناهگاه دیگر تنهایی او در این دوره بود. مناسباتی که چند ماه قبل از پایان دادن به زندگی خود کاملاّ از جانب او قطع گردید.او گر چه با تنهایی خود پنهان شد و تنها به زندگی خود پایان داد اما با غلبه بر رنج های زندگی و سوزاندن آن ها در شعله های آتش، هستی خود را بیش از همیشه برایمان عریان کرده است.
یادش گرامی باد
|
Once
Monthly
