روز سه شنبه ۳۰ اردیبهشت ماه، قلب پر تپش مادر سنجری ( ماه منیر فرزانه) یکی از سازماندهندگان جنبش اعتراضی خانواده های زندانیان سیاسی و شهدا و مادر چریک‌های فدایی خلق، شهید کیومرث و خشایار سنجری، در بیمارستانی در استراسبورگ فرانسه برای همیشه از حرکت باز ایستاد. مادر سنجری به عنوان یک زن مبارز آزادیخواه و به اعتبار روحیه مقاوم و استوارش در مقابل دو رژیم ضد مردمی شاه و جمهوری اسلامی، در طول سال‌ها به چهره‌ای محبوب و دوست داشتنی در میان تمامی آزادیخواهان و به ویژه کمونیست‌ها تبدیل شده بود. به دلیل همین واقعیت صدها تن از ایرانیان قدرشناس از کشورهای مختلف (آلمان، سوئد، کانادا، هلند، انگلیس و...) در روز شنبه ۳۱ می (۱۵ خرداد)، در گورستان پرلاشز پاریس گرد هم آمدند و مزار او را غرق گل کردند تا ضمن آخرین وداع با این مادر مبارز، یاد او را به خاطر یک عمر زندگی پرافتخارش گرامی دارند. در مراسم آخرین دیدار با مادر، نخست قطعه ای شعر خوانده شد و سپس فرزند مادر، فریبرز سنجری- كه از سال ۱۳۵۰ تا باز شدن زندان‌ها به دست مردم در بهمن ماه ۵۷در زندان شاه بود‌- ضمن سپاسگزاری و تشکر از حاضرین، سخنانی را در وصف شخصیت مبارز و انساني مادر عنوان کرد و با نقل خاطراتی از دیدارهای خود با او در زندان شاه‌، گوشه‌هایی از روحیه مقاوم و خستگي ناپذير مادر در برخورد با زندانبانان و مزدوران سازمان امنیت شاه را برای حاضرین بازگو کرد. فریبرز سپس با اشاره به این که مادر قبل از مرگ خاطرات خود را به رشته تحریر درآورده و با تاکید بر این که این خاطرات بزودی منتشر خواهد شد، صفحاتی از خاطرات مادر در رژیم ستم شاهی را خواند‌.
خواند. در بازگويي این خاطرات از زبان مادر،  هنگام بيان احساس او در مورد جان باختن خشایار، جمعیت به شدت تحت تاثیر قرار گرفت. به دنبال این سخنان ، به یاد مادر آهنگ مورد علاقه اش "دایه دایه، وقت جنگه" به زبان لری پخش شد. سپس پیام اشرف دهقانی به سمع حاضران رسید. در این هنگام رشيد از آلمان قطعه شعری را به یاد مادر سنجری خواند و به دنبال آن جمعیت حاضر به یاد پرافتخار مادر، دو دقیقه کف زدند. مراسم خاکسپاری مادر سنجری با پخش سرود انترناسیونال و در حاليکه  سنگ مزار او  با آرم سازمان چریک‌های فدایی خلق ايران و دسته گل‌های متعددي كه از طرف سازمان‌ها ، جریانات و افراد پوشانده شده بود، به پايان رسيد.
در ساعت 8 شنبه شب نیز مراسمی در بزرگداشت یاد مادر سنجری از سوی چریک‌های فدایی خلق ایران در پاریس با شركت ایرانیان برگزار شد. این مراسم با دکلمه شعری از زنده یاد، شاعر انقلابی، سعید سلطانپور آغاز و سپس به یاد تمامی جان باختگان و کوشندگان راه آزادی و عدالت اجتماعی یک دقیقه سکوت اعلام شد. پس از آن، بخشی از خاطرات مادر در زمان رژیم‌های ديكتاتوريِ شاه و جمهوری اسلامی که به قلم خود وی نوشته شده، توسط فرزند دیگر مادر، فرهاد سنجری  برای حضار بازخوانی شد. سپس فریبرز سنجري گوشه دیگری از خاطرات خود از مادر در ملاقات های زندان و رابطه او با سازمان چریک‌های فدایی خلق و موضع گیری های مادر راجع به رژیم جمهوری اسلامی و دولت خاتمی را به سمع حضار رسانید. در بخش بعدی برنامه پیام مادر شایگان‌، در بزرگداشت خاطره مادر سنجری قرائت  شد و سپس بخشي ازاطلاعيه‌ها و پيام‌هايي كه از سوي سازمان‌های مختلف سیاسی ( سازمان فدائیان اقلیت ، سازمان اتحاد فدائیان خلق، سازمان کارگران انقلابی ایران- راه کارگر، سازمان چریک‌های فدائی خلق،کمیته اتحاد عمل برای دمکراسی، هسته اقلیت، کانون زندانیان سیاسی- در تبعید و..) به اين مناسبت صادر شده بود به آگاهی شرکت کنندگان رسید. پس از پیام‌ها سرود "آئینه رود" توسط مريم از هلند خوانده شد و در پايان برنامه فیلم یکی از سخنرانی های پرشور مادر كه در سال 1363 در آمريكا ایراد شده بود‌، پخش شد، که در جریان آن مادر سنجری با روحیه مبارز و مقاوم خویش با زبانی ساده به توضیح مواضع و آرمان‌های انقلابی فرزندانش در سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران پرداخته و چهره ضد انساني دو رژيم شاه و شيخ را افشاء می کرد. با پایان فیلم، جمعیت یک بار دیگر سرود انترناسیونال را به یاد تمامی جانباختگان راه آزادی و عدالت اجتماعی خواند.
 مادر سنجری از میان ما رفت. اما یاد او و چهره مهربان و گرمش و روحیه مقاوم و استواری‌اش در راه مبارزه براي استقرار آزادي و عدالت اجتماعي، برای همیشه با ما خواهد ماند.
آنچه در زير می آيد‌:
* بخشی از خاطرات مادر سنجری به قلم خود اوست که متن کامل آن  به زودی به صورت کتاب جداگانه‌ای منتشر خواهد شد
* دو مقاله‌ از اشرف دهقاني و فريبرز سنجري در باره‌ي ويژگي‌ها و توانايي‌هاي مادر‌.