|
به مناسبت ۸ مارس (کنفرانسِ بنياد پژوهشهاي زنانِ ايرانی در وین)
|
|
|
پرویز قلیچ خانی
|
|
صفحه 22 از 23
زنان بومي
نمایندة جامعة زنان بومي كه يكي از فعالان حقوق بشر در گواتمالا و برندة جايزة صلح مي باشد اشاره كرد كه نيازها و خواست هاي زنان بومي حتي در قطعنامة نهائي كنفرانس پكن نيز مطرح نشده و اين امر حاكي از كم توجهي جامعة جهاني به چالش هاي اين زنان است.
زنان بومي در ابعادي بسيار گسترده تر از زنان غیر بومي كشور خود مورد خشونت واقع مي شوند و نه تنها مورد تبعيضات جنسي بلكه مورد تبعيضات نژادي نيز قرار ميگيرند. از جمله به تجاوز سربازان انگليسي به 1600 زن در شمال كنيا اشاره شد. هم اكنون يك موسسة حقوقي در لندن مشغول تهية يك پروندة قانوني است تا در اين مورد از دولت انگلستان شكايت كند.
اين زنان کنبائی متعاقب اين تجاوزات، به علت ايجاد شرمساري براي خانواده، بدست شوهرانشان نيز مورد اذيت و آزار قرار گرفتند و بسياري از آنها كشته شدند. در گواتمالا هم وضعيت مشابهي وجود دارد و هر ساله حدود 600 زن بومي مورد تجاوز جنسي سربازان و كشاورزان محلي قرار ميگيرند و پس از آن نيز با روسپي قلمداد كردن آنها، بار منفي روحي بزرگي بر دوش آنها گذارده مي شود.
در كانادا نيز زنان بومي گروه سني 44 – 25 سال پنج بار بيش از زنان غير بومي همين گروه سني در معرض خطر آسيب جاني ناشي از خشونت هستند.
نقش AIDS/HIV در مشكلات زنان و دختران
دبير اول سازمان ملل آماري در اين زمينه ارائه كرد كه نشان ميداد نیمی از 37 ميليون بيمار مبنلا به ايدز در سطح جهان زن هستند. امروزه مناسبات جنسي زنان با شوهرانشان به عامل اصلي گسترش اين بيماري تبديل شده است. بيشتر زنان مبتلا به ايدز در گروه سني 24 – 15 سال قرار دارند و ميزان رشد اين بيماري در گروه سني 19 – 15 سال در ميان دختران پنج برابر بيش از پسران است.
از جمله نكات ديگري كه در اين كنفرانس مطرح شد مسئلة نقش مردان و زباني كه در رابطه با زنان به كار ميگيرند و تأثير آن در ايجاد تبعيض عليه زنان بود. كمك به زنان فلسطيني نيز از مسائل مهم ديگري بود كه در كنفرانس مطرح شد و نمايندة كشور جامائيكا به نمايندگي از 77 كشور در حال توسعه و چين، قطعنامه اي ارائه كرد و خواستار حمايت هاي همه جانبه از خواسته هاي زنان فلسطيني و زدودن اثرات مخرب جنگ شد.
بحث هاي جنجالي و موارد اختلاف
زنان فعال شركت كننده در كنفرانس سازمان ملل در اين مورد كه چرا زنان بيشتري در کادر رهبري سازمان ملل وجود ندارند از كوفي عنان انتقاد كردند و از اينكه از 60 نمايندة انتصابي و ويژة او تنها 4 نفر زن هستند ابراز نگراني و نارضایتی نمودند.
آمريكا نیز بت ارائة قطعنامه اي، خواستار تعديل زبان به كار گرفته شده در سند نهائي كنفرانس پکن در زمينة بهداشت و كنترل زنان بر سكسوآليتة خود شد. اين قطعنامه با فضاحت زيادي توسط نمايندگان اين كشور پس گرفته شد. جالب توجه است كه فقط كوستاريكا، قطر، مصر، نيكاراگوئه، پاناما و واتيكان از اين قطعنامه پشتيباني كرده بودند. نمايندة واتيكان گفت سند نهائي كنفرانس پكن به طور تلويحي سقط جنين را مجاز شمرده و اهميت ” نقش مادري” را به اندازة كافي مورد تإكيد قرار نداده است.
همچنين از روشهاي دولتهاي سرمايه داري كه مستوليت هاي دولت را هر روز بيشتر بر دوش خانواده گذارده و از صرف هزينه در زمينة ايجاد مهد كودك و نگاهداري از افراد مسن جامعه طفره مي رود انتقاد شد. در اين دولت ها مسئوليت هاي فوق مستقيما بر دوش زنان گذاشته شده كه در عين حال به علت جهاني شدن سرمايه و نيروي كار ارزان، بيش از هر زمان ديگري در بازار كار بوده و مورد استثمار اقتصادي قرار ميگيرند.
همچنين نمايندگان آمريكا بحث غيرقانوني كردن روسپيگري را در سطح جهان مطرح كرده و اظهار داشتند كه اين كار از اشاعة قاچاق زنان و دختران و ” توریسم جنسي ” جلوگيري خواهد كرد. بسياري از كشورها با اين طرح مخالفت كرده و معتقد بودند كه غير قانوني كردن روسپيگري، آنرا از عيان به خفا كشيده و امكانات دستيابي زنان به درمان، بهداشت و حمايت هاي قانوني از آنان را درمواردی که موردخشونت قرار میگیرند محدود ميكند.
ايران و سودان صريحاً با طرح برابري حقوق زن و مرد در زمينة ارث و مالكيت مخالفت كرده و اظهار داشتند كه هيچگونه طرح و قطعنامه اي را در اين زمينه نخواهند پذيرفت. به زعم اين نمايندگان، اسلام خواهان ” عدالت ” و نه ” برابري ” بين زن و مرد است و عدالت، را مستوليتهاي اقتصادي كه در جوامع پدرسالارانه بر دوش مردان قرار دارد تعریف میکند.
نگاهي به آمار رشد تعداد خانواده هائي كه در ايران وجهان تحت سرپرستي زنان اداره ميشوند كافي است تا بيمورد بودن اين استدلال را در هزارة سوم آشكار تر كند.
|
Once
Monthly
