|
به مناسبت ۸ مارس (کنفرانسِ بنياد پژوهشهاي زنانِ ايرانی در وین)
|
|
|
پرویز قلیچ خانی
|
|
صفحه 13 از 23
تجربهي بزرگ بود
سوال: بحثهايي حول استعفاي تعداد زيادي از اعضاي كميتهي محلي وجود دارد و آشكار است كه نظرات و دلايل جدا شدگان هم گون نيست. ولي يكي از دلايل عمده اين جدايي، گنجاندن سخنراني شهرزاد ارشدي و استفان در بارهي قتل زهرا كاظمي در برنامهي سمينار است. نظر شما در اين باره و هم چنين دليل استعفاي مشخص خود شما چيست؟ شيوا بديهينژاد: همانگونه كه در قسمت اول مطرح كردهايد، دلايل جدا شدن افراد از كميته ي محلي، همگون نبوده است. علت اين ناهمگوني براي من روشن است. اين كميته از زنانِ داوطلب با افكار و عقايد مختلف ولي، با حداقل يك هدف مشترك يعني برگزاري شانزدهمين كنفرانس بنياد تشكيل شد. همانطور كه ميدانيد در كار گروهي، اختلاف نظر هميشه وجود دارد. اين اختلاف از اول كار، ميان افراد كميته محلي و همينطور بين كميته و بنياد وجود داشت كه به نحوي حل ميشد تا كه طرح اجراي برنامه اي در مورد خانم زهرا كاظمي پس از گذشت هفت ماه از شروع كار و بدون در اختيار گذاشتن اطلاعات مربوط به سخنراني و فيلم، موجب بروز مشكلات براي ادامه كار شد. تعدادي از افراد مخالف اجراي برنامه در مورد خانم زهرا كاظمي بودند و تعدادي كمك به اجراي آن را وظيفه خود ميدانستند. يكي معتقد به دموكراسي بود، ديگري مخالف آن. تعدادي نگران عواقب ناشي از اجراي برنامه بودند و تعدادي اين نگراني را بيمورد ميدانستند. به هر صورت يكي از كارهاي مثبت بنياد پژوهشهاي زنان ايراني و يا جامعه مستقل زنان ايراني و يا ديگر كانونها، انسجام اين افراد عليرغم عقايد مختلف، تقويت روحيه همكاري و تشويق به دفاع از عقيده ي شخصي و نظر مشترك جمعي از راه استدلال است. اختلاف نظر كميته ي محلي و بنياد براي من عجيب نبود. مهم راهحل اين اختلاف بود. تصور من اين بود كه اعضاي بنياد با توجه به تجربيات گذشته، راه حل مناسبي پيدا خواهند كرد كه متأسفانه بعد از دريافت نامه از بنياد، اختلاف عقايد ما نه تنها در ارتباط با رعايت اصول دموكراسي بلكه در ارتباط با هدف مشترك نيز بيشتر و بيشتر شد. مشكل ما ديگر فقط اجراي برنامهي خانم زهرا كاظمي نبود بلكه نيت افراد كميته محلي زير سؤال قرار گرفت؛ و پس از اين موضوع ديگر راهي براي ادامه كار، حداقل براي من، وجود نداشت. به هر حال اين همكاري براي برگزاري كنفرانس تجربه بزرگي بود.
|