پرویز قلیچ خانی‌: خانم نوایی‌، ديروز در رابطه با سخنرانانی که از ایران دعوت شده بودند، بحث هایی در راهروها درگرفت و خیلی ها این را از چشم مسئولين بنياد و نه كميته ي محلي مي‌دانند. نظر  شما به عنوان يكي از مسئولين بنیاد در اين مورد چيست‌؟ 
شهين نوايي‌:  قبل از هر چي بايد به اين مسئله اشاره كنم كه کنفرانس هر سال در هر کشوری  كه برگزار مي‌شود رنگ و بوي آن محل را به خود می گیرد و این یکی از دلایل پویایی نحوه کار بنياد بوده است‌. خواه ناخواه ما وقتی بررسی بکنیم، می بینیم كه نه برنامه هنری همیشه یکسان است و نه سخنرانان. البته یکی از دلایل عمده این است که چه کسانی مطلبِ خلاصه بفرستند و خودشان را داوطلب سخنراني اعلام کنند‌. هیچ وقت در کنفرانس های بنیاد کسی به عنوان سخنران، دعوت نمی شود. وقتی تم اعلام می شود ما و از جمله خودم، با دوستانی که می شناسیم تماس می‌گیریم - من کمابیش زنان ایرانی و غیر ایرانی‌اي را که در رابطه با مسائل زنان ایران کار کرده اند، دنبال کرده ام و اطلاعات کلی در این زمینه دارم. در نتیجه بر مبنای موضوعی که انتخاب  می شود ما فقط این تماس را می گیریم و می‌گوییم که اگر علاقه دارند می توانند خلاصه بفرستند و خودشان را معرفی کنند، بنابراین انتخاب سخنرانان مانند بقیه کارهای بنیاد به این ترتیب بوده که کمیته ی محلی این کار را پیش می برد ولی با مشورت بنیاد. چه آن موقع که گلناز به تنهایی بود و چه حالا که ما هم هستیم برای کمک کردن و جمعی فكر كردن. بنابراين، هر اعتراضي كه امسال به نحوي انتخاي سخنران وجود دارد من هم در آن سهیم هستم؛ و خودم را از آن جدا نمی کنم‌. ولی این جا باید اعلام بکنم که انتخاب موضوع امسل بسیار مشکل بود به خاطر این که دوستان کمیته محلی اصلاً می خواستند مسئله‌ی اصلی شان را صلح بگذارند و مسئله شان این بود که نمی خواهند وارد مسائل سياسي شوند، این از ابتدا وجود داشت‌. به نظر من مسئله‌ي اين دوستان، عدم درگیری شان در بحث مسائل سياسي زنان بود. این نتیجه گیری شخصی خود من است و به هیچ وجه حرفی نیست که همه در بنیاد بزنند. به همین دلیل به تمي به این بزرگی رسیدند، که در آن جا یک زیر تیتر صلح هم آورده شد. من هر چه به دوستان می گفتم که هیچ کس نیست که در مورد صلح کار کرده باشد، اصلاً صلح تمی نیست که زن ها در هیچ جای جهان به آن زياد پرداخته باشند. در هر صورت وقتی این موضوع اعلام شد دوستان دیدند که هیچ کس خودش را برای این مسئله کاندیدا نکرد. کاندیداها سخنرانی خودشان را می فرستادند با معرفی کوتاهی از خودشان. معرفی ای که از همه سخنرانان امسال هم داشتیم که نعدادشان نزدیک سی نفر بود برخی هم واقعاً هیچ ارتباطی هم با موضوع ندارند و تنهخا دوست دارند كه در آن‌جا شعر بخوانند و شعر مي‌فرستند‌.  از بین تمام آن‌ها كه با موضوع ارتباطي دارند، سعی می شود همه خوانده شود. بنیاد هرگز آدم هایی را جستجو نمی کند که سابقه‌ی سیاسی شان چه بوده و غیره. شخص خود من در این مورد اطلاعاتی را سعی می کنم بگیرم به این دلیل که ببینیم این افراد سخنران های خوبی هستند یا نه، چون این هم مشکلی بوده که در گذشته با آن مواجه بودیم، کسی ممکن است کار کرده باشد ولی نتواند سخنرانی بکند. ولی در هر حال آن را هم شاید بشود در آینده نوع دیگری به آن برخورد کرد. امسال، برای اولین بار دو نفر از کمیته محلی رفتند  به ایران و خواسته بودند که کسانی را به آن ها معرفی کنند. اتفاقا امسال از کانالی که همیشه داشتیم برای معرفی تماس گرفتيم. هم هایده، هم من و هم گلتاز با دوستانی که با ما در ایران همفکری می کنند. از آن ها هم خواسته بودیم سخنران معرفی کنند. آن هایی را که میشناسند. ولی این دوستان به مجله ی زنان نوشته بودند و از خانم مسئول مجله ی زنان خواسته بودند.  راستش وقتی ما تصادفاً این ایمیل را دیديم مقدار شوکه شدیم. برای این که کانالی نبود که بنیاد بخواهد از آن کانال تماس بگیرد. زيرا مجله ی زنان تسلطی روی مسئله‌ی زنان ندارد و به علاوه جهت ویژه ای را دنبال می کند. خانم شهلا شرکت چند نفری را به اين دوستان معرفی کرده. منتهی وقتی آمدند متوجه شدیم که این دو نفر به طور خاص در ارتباط مرتب با خانم شرکت بوده اند و دوستان رفته بودند به ایران تا با کسانی که بهشان معرفی شده بود صحبت کنند. در نتیجه برای اولین بار بود که خلاصه سخنرانی این ها در روزهای آخر به دست ما رسید و ما با فرصتی که داشتیم خواندیم و نظرمان را مطرح کردیم، دوستان اصرار داشتند از ایران سه نفر سخنران بیاید که این خانم علیایی و خانم زاهدی جزو این افراد بودند. ما هیچ وقت در بنیاد رای گیری نکرده ایم و این بار فقط در رابطه با مسئله ای که در مورد زهرا کاظمی پیش آمد رأي‌گيري كرديم‌. در نتیجه در جلسه‌اي كه با دوستان  كميته ي سخنرانيِ محلي داشتيم پذيرفتند سه نفر نباشد ولی در مورد اين دو نفر کوتاه نیامدند. من البته این را با کمال صداقت بگویم که خلاصه هایی که از ایران آمده بود خلاصه‌ي اين دو نفر بهترین ها بود. این ها هم در کمتر از یک صفحه موضوع سخنرانی شان را نوشته بودند و در چند خط هم هر یک خود را  معرفی کرده بودند. با چند خط برای ما مشگل بود كه بخواهیم قضاوتي بكنيم. ما هم هرگز در کنفرانس های بنیاد این طور نبوده که افراد را دنبال کنیم ببینیم تعلقات نظری شان چگونهاست . این ها استاد دانشگاه بودند و درس می دادند و خلاصه سخنرانی شان نشان می داد که کار و نحقیق کرده اند. چه ما خوشمان بیاید از نحوه ی تحقیق شان چه خوشمان نیاید‌. بنابراین این دو نفر هم شامل همان شرایطی بودند که شامل سخنرانان ديگر مي‌شد. در مورد کمیته که پنج سختران معرفی کرده بود که سه تای دیگرش این ها نبودند ما با هم دیگر صحبت کرده بودیم و به نظر می رسید بخشی از خلاصه ها که به زبان انگلیسی آمده دوستان نخوانده اند و یا بخش دیگرش به دلایلی رد شده بود که البته همه شان هم نظر نبودند شاید هم به نظر من می رسید که همه افراد کمیته هم همه سخنرانی ها را نخوانده اند در هر صورت با بحث و گفتگویی که ما کردیم در همان جا ترجمه های فارسی خلاصه ها خوانده شد و دوستان پذیرفتند از من و هایده درآگاهی که این ترکیب پنج نفره باشد. یعنی به غیر از این دو خانم که ما هم با آن ها مخالفتی نداشتیم این سه نفر دیگر در واقع پیشنهاد من و هایده درآگاهی بود. و این ها باید بگویم که بهترین خلاصه هایی بود که به بنیاد رسیده بود و به این طریق این محدودیت همواره وجود داشته و دارد. این را بگویم این دقیقاً مسئله ی شخص خود من است. من سه سخنران دیگر را شخصا می شناختم و با کارشان آشنایی داشتم و با نوع ارائه‌ی مطالبشان آشنایی داشتم‌. متاسفانه خانم مالکی نتوانست ویزایش را بگیرد با این که در آلمان دانشجو است ولی در مورد سخنرانان ایران من سعی خودم را کردم که از دوستانی که در ایران بوده اند و این اواخر از ایران آمده اند بیرون و یا آن ها که هنوز ایران هستند سوال بکنم؛  اما هیچ کس آن ها را نمی شناخت. در هر صورت من ایرادی که می بینم خارج از این که نظر خانم زاهدی چه بود ایشان یکی از بدترین کنفرانس ها را ارائه داد؛ صحبت های ایشان به هیچ وجه مشخصه ی این را نداشت که کارش يك كار تحقيقي است‌. برای همین برای من جای تعجب بود که کسی که سال ها درس داده این طور سخنرانی کند، بماند از نحوه ی صحبت کردن ایشان و برخورد ایشان. بدترین چیزی که ممکن است کسی در کنفرانسی بکند این است که صحبتش را با حمله به سخنران قبلی شروع کند خانم زاهدي این کار را کرد و این یک کار بسیار عقب مانده ای است. در کل صحبت‌ها، نتیجه گیری ای که کردند بخشی از صحبت های سخنران قبلی خانم ناصري را که خانم جوانی از نسل دوم بود تکرار کرد. ایشان حتا از تحقیقاتش صحبت نکرد ولی نظراتش را داد. من، هم در نحوه ی ارائه و هم در محتوا سخنرانی ایشان را در سطح پایینی ارزیابی می کنم؛ اما معتقد بودم با بحث کردن با ایشان بسیار بهتر می شد ایشان را به عقب نشاند. اما در ضمن این را هم می فهمم که دوستانی هم هستند در این جا که به لحاظ احساسی نمی توانستند چیزهایی را تحمل کنند، وقتی خانم زاهدی می گویند که یکی از هدف های شان این است که در شورای نگهبان هم زن ها بروند، این اصولاً این فرد کوچک ترین اطلاعی از جنبش زنان ندارد، کوچک ترین اطلاعی از نحوه ی اصلاحات ندارد، من این را باید بگویم این حکومتی که از بن دیکتاتوری ناب است و همه چیز را دارد دیکته می کند چه فرقی می کند که یک زن هم بیاید داخلش؟ این درک از کسی که خود را جامعه شناس و محقق می داند یک درک عقب افتاده‌ي اصلاحي است‌
 
س: چه پيش‌بيني‌هاي براي بهتر شدن كار داريد‌؟
شهین نوایی: باید بگویم به هر دلیلی ما پارسال هم با این پدیده در برلن مواجه بودیم، خلاصه هایی که فرستاده می شود متأسفانه ربطی به خلاصه شان ندارد، ما کنترلی در این زمینه نداریم ما فقط می توانیم با تماس بیشتر قبل از سخنرانی و زمانی که برای سخنران انتخاب می شود از آن ها بخواهیم که چارچوب صحبت شان را بدهند. پیش‌نهاد من برای آینده این است که ما در دو مرحله سخنرانان را انتخاب كنيم‌. یکی از روی خلاصه شان و در مرحله‌ی دوم از کسانی که مورد نظرمان هستند بخواهیم که چارچوب مشخص تری از نظراتشان را بدهند. که در حقیقت در کادر آن چارچوب می توانیم با هم همفکری بکنیم و بگوییم مثلا شما در کادر این کنفرانس بهتر است چارچوب تحقیق تان را این طور تغییر بدهید، یعنی این می تواند کمکی هم به سخنرانان باشد که سخنرانی خود را به نحو بهتری ارائه دهند. این کمبود اصولاً در کار ما هست. امسال متأسفانه با این شرایط که پیش آمد به این نتیجه دسیدیم که بنیاد باید دخالت فعال تری در انتخاب سخنران ها بکند و هم چنین به نوعی شاید بتوان گفت در برنامه ی هنری. در حال حاضر بنیاد یک رأی دارد و ما باید وزنه ی بیشتری به رأی بنیاد بدهیم و از آنجا که بنیاد تجربه ی بیشتری دارد این رأی وزنه‌ی بیشتری مي‌تواند در كيفيت كار مؤثرتر باشد‌. باید سطح کنفرانس‌ها را بالاتر برد، سطح سخنرانی امسال به دلیل این دو سخنران، چون خانم علیایی هم سطح سخنرانی شان سطح پایینی بود هر چند که ایشان هم کار کرده بود، اگرچه در رابطه با دلايل بسیار مهمی در رابطه با فحشا، ایشان صحبتی نکردند. از این نظر ما باید دخالت کنیم.